ნოტარიუსების კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩატარების წესისა და ნოტარიუსობის კანდიდატის კონკურსის წესით შერჩევის შესახებ დებულებებისა და ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის პროგრამის დამტკიცების თაობაზე

დოკუმენტის ტიპი
საქართველოს მინისტრის ბრძანება
დოკუმენტის ნომერი
422
მიმღები ორგანო
საქართველოს იუსტიციის მინისტრი
მიღების თარიღი
2002-06-06
გამოქვეყნების თარიღი
2010-03-31
სარეგისტრაციო კოდი
170.050.000.11.106.005.338
ნოტარიუსების კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩატარების წესისა და ნოტარიუსობის კანდიდატის კონკურსის წესით შერჩევის შესახებ დებულებებისა და ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის პროგრამის დამტკიცების თაობაზე

სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 170.050.000.11.106.005.338

საქართველოს იუსტიციის

მინისტრის ბრძანება №422

2002 წლის 6 ივნისი

 ქ. თბილისი

ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდების ჩატარების წესისა და ნოტარიუსობის კანდიდატის კონკურსის წესით შერჩევის შესახებ დებულებებისა და ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდების პროგრამის დამტკიცების თაობაზე

„ნოტარიატის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-12 და მე-13 მუხლების საფუძველზე და მათ შესასრულებლად ვბრძანებ:

1. დამტკიცდეს „ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩატარების წესის შესახებ თანდართული დებულება (დანართი №1).

2. დამტკიცდეს „ნოტარიუსობის კანდიდატის კონკურსის წესით შერჩევის შესახებ” თანდართული დებულება (დანართი №2);

3. დამტკიცდეს ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის პროგრამა (დანართი №3).

4. ეს ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.

რ. გილიგაშვილი

 

შეტანილი ცვლილებები:

1. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2004 წლის 14 სექტემბრის ბრძანება №1109-სსმIII, №101, 16.09.2004წ.; მუხ. 866

2. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2006 წლის 19 ივნისის ბრძანება №597-სსმIII, №82, 20.06.2006წ.; მუხ. 1102

3. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2007 წლის 6 ივნისის ბრძანება №163-სსმIII, №80, 08.06.2007წ.; მუხ. 852

4. საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2008 წლის 20 ნოემბრის ბრძანება №269-სსმIII, №165, 20.11.2008წ.; მუხ. 1674

5. ძალადაკარგულია - საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2010 წლის 31 მარტის ბრძანება №98-სსმIII, №33, 31.03.2010წ.; მუხ. 514

 

დანართი №1

დებულება

ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩატარების წესის შესახებ

თავი I. ზოგადი დებულებანი

    მუხლი 1. საკვალიფიკაციო გამოცდის საფუძველი და მიზნები

1. ნოტარიუსობის საკვალიფიკაციო გამოცდა (შემდგომ ტექსტში – „გამოცდა”) ტარდება „ნოტარიატის შესახებ” საქართველოს კანონის მე-12 მუხლის საფუძველზე და მის შესასრულებლად.

2. გამოცდის მიზანია ნოტარიუსის ვაკანტურ თანამდებობაზე დასანიშნად ისეთი პირების შერჩევა, რომლებიც გამორჩევიან საფუძვლიანი ცოდნით და შეუძლიათ იურიდიულ და ფიზიკურ პირთა კანონიერი უფლებებისა და ინტერესების დაცვის უზრუნველყოფა.

3. გამოცდამ უნდა განსაზღვროს, თუ რამდენად შეესაბამება გამოსაცდელი პირის (კანდიდატის) კვალიფიკაცია ნოტარიუსისთვის წაყენებულ მოთხოვნებს.

    მუხლი 2. გამოცდის ჩაბარების უფლების მქონე პირები

1. გამოცდის ჩაბარების უფლება აქვს საქართველოს მოქალაქეს, რომელსაც აქვს უმაღლესი იურიდიული განათლება, „ნოტარიატის შესახებ” საქართველოს კანონის შესაბამისად გავლილი აქვს სტაჟირება და ფლობს სახელმწიფო ენას.

2. უმაღლესი იურიდიული განათლების მქონედ ითვლება პირი, თუ მას დამთავრებული აქვს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების იურიდიული ფაკულტეტის სრული კურსი სპეციალობით “სამართალმცოდნეობა” ან „საერთაშორისო სამართალი” და სახელმწიფო საგამოცდო კომისიის მიერ მინიჭებული აქვს „იურისტის” კვალიფიკაცია.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით განსაზღვრული საქართველოს საგანმანათლებლო დაწესებულების მიერ გაცემულ დიპლომს უთანაბრდება სსრკ-ს საგანმანათლებლო დაწესებულებების მიერ გაცემული დიპლომი.

4. გამოცდაზე დაიშვება პირი, რომელსაც უმაღლესი იურიდიული განათლება მიღებული აქვს საზღვარგარეთ და მისი დიპლომი აღიარებულია საქართველოს შესაბამისი ორგანოების მიერ.

5. გამოცდაზე დაიშვებიან აგრეთვე ის პირები, რომლებსაც აქვთ ნოტარიუსად, ნოტარიუსის მდივნად, ან კონსულტანტად მუშაობის არანაკლებ ერთი წლის სტაჟი და ცნობილი არ არის მათი ნოტარიუსად მუშაობისათვის შეუფერებლობის დამადასტურებელი ფაქტი.

6. პირი თავისუფლდება გამოცდის ჩაბარებისაგან, თუ მას აქვს სამეცნიერო ხარისხი სამოქალაქო, საერთაშორისო კერძო სამართლის, ან სამოქალაქო საპროცესო სამართლის სპეციალობით. თუ პირს სამეცნიერო ხარისხი მინიჭებული აქვს საქართველოს ფარგლებს გარეთ არსებული სამეცნიერო და/ან საგანმანათლებლო დაწესებულების მიერ, მაშინ ამ პუნქტით გათვალისწინებული პირობის მასზე გავრცელებისათვის აუცილებელია საქართველოს შესაბამისი ორგანოს მიერ გაცემული დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს სამეცნიერო ხარისხის საქართველოში გამოყენების შესაძლებლობას.

    მუხლი 3. ნოტარიუსობის კანდიდატის ასაკი

გამოცდაზე არ დაიშვება პირი, რომლის ასაკი აღემატება ნოტარიუსის თანამდებობაზე ყოფნის ზღვრულ ასაკს.

    მუხლი 4. საკვალიფიკაციო საგამოცდო კომისია

1. ნოტარიუსობის კანდიდატი ნოტარიუსობის კვალიფიკაციის მისაღებად გამოცდას აბარებს საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიას.

2. საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისია პარიტეტულ საწყისებზე იქმნება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსა და საქართველოს ნოტარიუსთა პალატის წარმომადგენლებისაგან, სწავლული იურისტებისა და მაღალკვალიფიციური სპეციალისტ-ნოტარიუსების შემადგენლობით.

3. საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიის რიცხობრივ და პერსონალურ შემადგენლობას განსაზღვრავს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

4. საქართველოს იუსტიციის მინისტრი საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიის წევრთაგან ნიშნავს კომისიის თავმჯდომარეს.

    მუხლი 5. გამოცდის დანიშვნა

1. გამოცდას ნიშნავს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

2. გამოცდის დანიშვნის შესახებ საქართველოს იუსტიციის მინისტრი გამოცემს ბრძანებას, რომელიც გამოცდის ჩატარებამდე არანაკლებ ერთი თვით ადრე უნდა გამოქვეყნდეს „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნეში”.

3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული მინისტრის ბრძანებით იუსტიციის სამინისტროს შესაბამის სამსახურთან უნდა შეიქმნას საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიის სამდივნო.

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2004 წლის 14 სექტემბრის ბრძანება №1109-სსმIII, №101, 16.09.2004წ.; მუხ.866

    მუხლი 6. გამოცდაზე დასაშვებად საბუთების მიღება

1. გამოცდაზე დაშვების მიზნით განცხადებების მიღება იწყება გამოცდის ჩატარების თარიღის გამოცხადებიდან მეორე სამუშაო დღეს და მთავრდება გამოცდის ჩატარებამდე ხუთი დღით ადრე. დაგვიანებით შემოსული განცხადება არ მიიღება.

2. გამოცდის ჩაბარების მსურველებს განცხადება შეაქვს იუსტიციის მინისტრის ბრძანებით შექმნილ სამდივნოში. მსურველებმა უნდა წარადგინონ შემდეგი საბუთები:

ა) იუსტიციის მინისტრის მიმართ განცხადება საკვალიფიკაციო გამოცდაზე დაშვების შესახებ;

ბ) უმაღლესი იურიდიული განათლების დამადასტურებელი საბუთი – სანოტარო წესით დამოწმებული დიპლომის ასლი და ჩაბარებული საგნების ჩამონათვალი - დანართი;

გ) ავტობიოგრაფია;

დ) სტაჟირების გავლის დამადასტურებელი საბუთი – იუსტიციის მინისტრის შესაბამისი ბრძანების ასლი (ხოლო სტაჟირების ვადის შემცირების შემთხვევაში, აგრეთვე, – იუსტიციის მინისტრის შესაბამისი ბრძანების ასლი);

ე) პირადობის დამადასტურებელი მოწმობის ასლი;

ვ) ორი ფერადი ფოტოსურათი ზომით 3/4-ზე;

ზ) სანოტარო წესით დამოწმებული ამონაწერი შრომის წიგნაკიდან.

3. გამოცდამდე თითოეულ კანდიდატს გადაეცემა საგამოცდო ბარათი, რომელიც წარმოადგენს პირის გამოცდაზე დაშვების დამადასტურებელ დოკუმენტს.

საგამოცდო ბარათში აღინიშნება კანდიდატის სახელი, გვარი და სხვა მონაცემები, რომელიც აუცილებელია პირის იდენტიფიკაციისათვის.

4. კანდიდატი, რომელიც არ წარმოადგენს ამ მუხლით გათვალისწინებულ დოკუმენტებს ან ისინი არ შეესაბამება დოკუმენტისადმი წაყენებულ მოთხოვნას, გამოცდაზე არ დაიშვება.

    მუხლი 7. საკვალიფიკაციო გამოცდა

გამოცდა ტარდება წერითი ან ტესტური ფორმით. გამოცდის ჩატარების ფორმას განსაზღვრავს იუსტიციის მინისტრი.

    მუხლი 8. საკვალიფიკაციო გამოცდის ენა

გამოცდა ტარდება ქართულ ენაზე, აფხაზეთში – ქართულ და/ან აფხაზურ ენაზე.

თავი II. ტესტური გამოცდა

    მუხლი 9. ტესტური გამოცდის მიზანი

ტესტური გამოცდის მიზანია შემოწმდეს, თუ რამდენად იცნობს გამოსაცდელი პირი პოზიტიურ სამართალს და შეუძლია თუ არა მას ალტერნატიული გადაწყვეტილებიდან სწორის არჩევა.

    მუხლი 10. საკვალიფიკაციო-საგამოცდო პროგრამა

საკვალიფიკაციო-საგამოცდო პროგრამას შეიმუშავებს იუსტიციის სამინისტროს შესაბამისი სამსახური ნოტარიუსთა პალატის წინადადებათა გათვალისწინებით და ამტკიცებს იუსტიციის მინისტრი. საკვალიფიკაციო-საგამოცდო პროგრამა ექვემდებარება გამოქვეყნებას.

    მუხლი 11. საგამოცდო ტესტი

1. ტესტი არის კითხვა ოთხი სავარაუდო პასუხით. სავარაუდო პასუხებიდან ერთი პა­სუ­ხი არის სწორი.

2. ტესტები უნდა შეესაბამებოდეს საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მიერ დამტკიცებულ ნოტარიუსობის კანდიდატთა საკვალიფიკაციო გამოცდის პროგრამას (დანართი №3).

3. გამოცდა ტარდება წინასწარ გამოქვეყნებული ტესტებიდან ასი საკითხის შერჩე­ვის გზით. ის ასი საკითხი, რასაც პასუხი უნდა გაეცეს ტესტირებისას, აირჩევა უშუა­ლოდ გამოცდის დაწყების წინ და დაყოფილი იქნება სამ ვარიანტად (A, B, C).

4. გამოსაცდელის ამოცანაა თითოეული ტესტის ოთხი სავარაუდო პასუხიდან გამო­იცნოს სწორი პასუხი და სათანადო აღნიშვნა გააკეთოს პასუხის ფურცელში.     

5. თუ პასუხის ფურცელში აღნიშნულია ერთზე მეტი პასუხი, მაშინ ტესტის ამოხსნა შეფასდება 0-ით. თუ არ არის აღნიშნული არც ერთი პასუხი, ასეთი ამოხსნაც შეფასდება 0-ით. შეფასება 0-ს დაიმსახურებს ტესტის ისეთი ამოხსნაც, როცა ტესტის პასუხი გადასწორებულია.

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2006 წლის 19 ივნისის ბრძანება №597-სსმIII, №82, 20.06.2006წ.; მუხ. 1102

    მუხლი 12. ტესტის შეფასება

1. ტესტის ყოველ საკითხზე სწორი პასუხი ფასდება – 1 ქულით, არასწორი პასუხი კი – 0 ქულით.

2. ტესტური გამოცდის მინიმალური შეფასება არის – 0, ხოლო მაქსიმალური შეფასებაა - 100.

    მუხლი 13. გამსვლელი ქულა

თუ გამოსაცდელმა ტესტურ გამოცდაში მოაგროვა 75 ან მეტი ქულა, ითვლება, რომ მან ჩააბარა ნოტარიუსობის საკვალიფიკაციო გამოცდა, რის შესახებაც პირს ეცნობება გამოცდის ჩატარებიდან მეორე დღეს.

    მუხლი 14. საგამოცდო დრო

1. ტესტური გამოცდის ჩასაბარებლად გამოსაცდელს ეძლევა ექვსი ასტრონომიული საათი, დროის გადაცილების შემდეგ საგამოცდო კომისიისათვის გადაცემული ნამუშევარი არ გასწორდება და გამოსაცდელს დაეწერება შეფასება 0.

2. გამოსაცდელები მიიღებენ გაფრთხილებას საგამოცდო დროის ამოწურვის შესახებ ორჯერ – დროის დამთავრებამდე 30 წუთით და 15 წუთით ადრე. 30 წუთით ადრე გაფრთხილების შემდეგ არავის არა აქვს უფლება დატოვოს საგამოცდო დარბაზი საგამოცდო ტესტის ჩაბარების გარეშე.

    მუხლი 15. საგამოცდო ტესტების წიგნის დარიგების წესი

1. გამოცდის დაწყების წინ ყოველ გამოსაცდელს გადაეცემა დალუქული ტესტების წიგნი.

2. საგამოცდო დარბაზში უნდა დარიგდეს ზუსტად იმდენი ტესტების წიგნი, რამდენი გამოსაცდელიც იქნება დაშვებული გამოცდაზე.

3. სამდივნო ითვლის დარჩენილი ტესტების წიგნების რაოდენობას, ადგენს აქტს და ლუქავს მათ სპეციალურ ყუთში.

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2006 წლის 19 ივნისის ბრძანება №597-სსმIII, №82, 20.06.2006წ.; მუხ. 1102

    მუხლი 16. სავალდებულო ინსტრუქტაჟი ტესტური გამოცდის დაწყებამდე

საგამოცდო კომისიის წარმომადგენელი ტესტის კითხვებზე პასუხის გაცემამდე ვალდებულია ინსტრუქტაჟი ჩაუტაროს გამოსაცდელებს, აუხსნას მათ ტესტების ამოხსნის მეთოდიკა, წინსართის შევსების წესი და სხვა საკითხები, რაც აუცილებელია გამოცდის ნორმალური ჩატარებისათვის.

    მუხლი 17. საკანონმდებლო მასალის გამოყენების აკრძალვა

1. გამოცდის განმავლობაში გამოსაცდელს ეკრძალება ნორმატიული აქტების, კანონის კომენტარების, სახელმძღვანელოების ან სხვა ანალოგიური მასალის გამოყენება.

2. ტესტურ გამოცდაზე დაუშვებელია აუდიო ან ტექნიკური საშუალებების (მათ შორის მობილური ტელეფონების) შეტანა.

3. ამ მუხლის პირველ და მე-2 პუნქტებში გათვალისწინებულ შემთხვევებში დგება შესაბამისი შინაარსის აქტი, ხოლო გამოსაცდელი, რომელიც შემჩნეული იქნება მითითებული მასალისა თუ ტექნიკური საშუალებების გამოყენებაში, მოიხსნება გამოცდიდან და დაეწერება შეფასება 0.

    მუხლი 18. ტესტური გამოცდის შედეგების შემოწმება

1. ტესტური გამოცდის პასუხები მოწმდება საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიის მიერ კომპიუტერის ან სხვა საშუალებების გამოყენებით.

2. გასწორების დროს დაცული უნდა იყოს როგორც გამოსაცდელის, ისე გამომცდელების ანონიმურობა: გამომცდელისათვის უცნობია, თუ ვის ნაშრომს ამოწმებს იგი. ასევე გამოსაცდელისათვის უცნობია, თუ ვინ გაასწორა მისი ნაშრომი.

თავი III. წერითი გამოცდა

    მუხლი 19. წერითი გამოცდის მიზანი

1. წერითი გამოცდის მიზანია გამოსაცდელის თეორიული ცოდნის, საკანონმდებლო მასალის გამოყენების უნარისა და ცხოვრებისეული მოვლენებისადმი ამ ცოდნის მისადაგების შესაძლებლობის შემოწმება.

2. წერითი გამოცდის საკითხები ისე უნდა იყოს შედგენილი, რომ შესაძლებელი იყოს გამოსაცდელის როგორც თეორიული ცოდნის, ისე ამ ცოდნის პრაქტიკული გამოყენების უნარ-ჩვევების გამოვლენა.

    მუხლი 20. საგამოცდო ბილეთი

1. წერითი გამოცდა ტარდება საგამოცდო ბილეთის ფორმით. თითოეული ბილეთი შედგება ხუთი საკითხისაგან, რომელთაგან სამი არის თეორიული საკითხი, ხოლო ორი – პრაქტიკული (კაზუსები). საგამოცდო საკითხები უნდა შეებამებოდეს საკვალიფიკაციო-საგამოცდო პროგრამას და მოიცავდეს ყველა იმ დარგს, რომლის გამოყენებაც ყველაზე ხშირად უხდება ნოტარიუსს.

2. საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარე საგამოცდო ბილეთის საკითხებს გამოცდის დაწყებამდე არჩევს და ათანხმებს იუსტიციის მინისტრთან.

3. საგამოცდო ბილეთის საკითხები თავსდება კონვერტში, ილუქება საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარის მიერ.

4. კაზუსის ამოხსნის დროს გამოსაცდელმა უნდა შეძლოს სამართლებრივი კვალიფიკაცია – სამართლებრივი ნორმების შეფარდება ამოსახსნელ კაზუსში მოცემულ სიტუაციასთან, ასევე საკითხის ამგვარი გადაწყვეტის დასაბუთება როგორც თეორიული, ისე პრაქტიკული არგუმენტებით.

    მუხლი 21. შეფასება

1. ბილეთის თითოეული საკითხი ფასდება ათქულიანი სისტემით. მაქსიმალური შეფასება არის 10, ხოლო მინიმალური – 0.

2. ყოველ ბილეთზე ქულათა მაქსიმალური რაოდენობა შეადგენს 50-ს, ხოლო მინიმალური –0-ს.

3. ბილეთზე დადებითი შეფასების მიღებად ჩაითვლება თითოეულ საკითხზე არანაკლებ 6 ქულის, ხოლო ჯამში – არანაკლებ 30 ქულის მოგროვება.

    მუხლი 22. წერითი გამოცდის ჩაბარების დრო

1. წერითი გამოცდის ჩასაბარებლად გამოსაცდელს ეძლევა 5 ასტრონომიული საათი. დროის გადაცილების შემდეგ საგამოცდო კომისიისათვის გადაცემული ნამუშევარი არ შეფასდება და გამოსაცდელს დაეწერება შეფასება 0.

2. გამოსაცდელები კომისიის თავმჯდომარისაგან მიიღებენ გაფრთხილებას დროის ამოწურვის შესახებ ორჯერ – დროის დამთავრებამდე 30 წუთით ადრე და 15 წუთით ადრე. პირველი გაფრთხილების შემდეგ გამოსაცდელს არა აქვს უფლება დატოვოს საგამოცდო დარბაზი წერითი ნამუშევრის ჩაბარების გარეშე.

    მუხლი 23. საგამოცდო რვეული

1. წერითი გამოცდის დაწყების წინ გამოსაცდელებს დაურიგდებათ საგამოცდო რვეულები იუსტიციის სამინისტროს სათანადო აღნიშვნით.

2. გამოსაცდელს ეკრძალება წერითი ნამუშევრის შესრულება სხვა რვეულში. სხვა რვეულში შესრულებული ნაშრომი არ შეფასდება და გამოსაცდელს დაეწერება შეფასება 0.

    მუხლი 24. წინასაგამოცდო ინსტრუქტაჟი

წერითი გამოცდის დაწყებამდე საგამოცდო კომისიის ერთ-ერთი წევრი ვალდებულია გამოსაცდელებს ჩაუტაროს ინსტრუქტაჟი, აუხსნას საგამოცდო რვეულის თავფურცელის შევსების წესი და სხვა ტექნიკური საკითხები, რომლებიც აუცილებელია გამოცდის  ჯეროვანი ჩატარებისათვის.

    მუხლი 25. საგამოცდო ბილეთის გამოცხადება

1. წერითი გამოცდის დაწყებამდე საგამოცდო კომისიის თავმჯდომარეს საგამოცდო დარბაზში შემოაქვს დალუქული კონვერტი, რომელშიც მოთავსებულია საგამოცდო ბილეთები და ხსნის მას კომისიის წევრთა და გამოსაცდელთა თანდასწრებით.

2. საგამოცდო კომისიის ერთ-ერთი წევრი ვალდებულია ხმამაღლა წაიკითხოს საგამოცდო ბილეთის საკითხები.

    მუხლი 26. სასწავლო მასალისა და ტექნიკური საშუალებების გამოყენების აკრძალვა

1. წერითი გამოცდის მიმდინარეობისას გამოსაცდელებს უფლება აქვთ გამოიყენონ ნორმატიული აქტების ტექსტები.

2. გამოსაცდელს ეკრძალება კანონის კომენტარების, სახელმძღვანელოების ან სხვა სასწავლო მასალის გამოყენება.

3. წერით გამოცდაზე დაუშვებელია აუდიო ან სხვა ტექნიკური საშუალებების (მათ შორის მობილური ტელეფონების) შეტანა.

4. ამ მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში დგება შესაბამისი შინაარსის აქტი, ხოლო გამოსაცდელი, რომელიც შემჩნეული იქნება მითითებული მასალისა თუ ტექნიკური საშუალებების გამოყენებაში, მოიხსნება გამოცდიდან და დაეწერება შეფასება 0.

    მუხლი 27. წერითი ნამუშევრის გასწორება

1. წერითი გამოცდის დამთავრების შემდეგ თითოეული გამოსაცდელი ვალდებულია წერითი ნამუშევარი ჩააბაროს საგამოცდო კომისიის წარმომადგენელს.

2. წერით ნამუშევარს ასწორებს კომისიის წევრები ანონიმურად: გასწორების დროს გამსწორებლისათვის უცნობია წერითი ნამუშევრის ავტორის ვინაობა.

თავი IV. საპრეტენზიო კომისია

    მუხლი 28. საპრეტენზიო კომისიის შემადგენლობა

1. საპრეტენზიო კომისიას ქმნის საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

2. საპრეტენზიო კომისიის შემადგენლობა ანონიმურია.

    მუხლი 29. საპრეტენზიო კომისია

1. გამოცდის შემდეგ საგამოცდო კომისიის შეფასებით უკმაყოფილო გამოსაცდელი უფლებამოსილია განცხადებით მიმართოს საპრეტენზიო კომისიას შეფასების გადასინჯვის მოთხოვნით.

2. პრეტენზია მიიღება გამოცდის შეფასების გამოცხადების დღეს ამ დებულების მე-5 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ სამდივნოში. დაგვიანებული პრეტენზიები არ მიიღება.

3. საპრეტენზიო კომისიისათვის უცნობია, თუ ვისი ნამუშევარი სწორდება.

4. თუ საპრეტენზიო კომისია დარწმუნდება, რომ საგამოცდო კომისიის შეფასება არ არის სწორი, იგი ვალდებულია შეცვალოს შეფასება.

5. საპრეტენზიო კომისიის შედეგები აისახება შესაბამის ოქმში.

6. საპრეტენზიო კომისიის შეფასება ადმინისტრაციული წესით არ გასაჩივრდება.

თავი V. გამოცდაზე გამოცხადების წესი. ზედამხედველობა გამოცდის მიმდინარეობაზე. გამოცდის ჩაბარების შესახებ ცნობის გაცემა

    მუხლი 30. გამოცდაზე გამოცხადების დრო

1. გამოცდის დღეს ყველა გამოსაცდელი უნდა გამოცხადდეს გამოცდის ჩატარების ადგილზე დილის 8 საათსა და 30 წუთზე. გამოსაცდელებმა თან უნდა იქონიონ პირადობის დამადასტურებელი საბუთი.

2. პირადობის დამადასტურებელი საბუთისა და საგამოცდო ბარათის გარეშე გამოცხადებული პირი გამოცდაზე არ დაიშვება.

3. გამოსაცდელი დარბაზის კარები იხურება 9 საათზე და დაგვიანებული პირები გამოცდაზე არ დაიშვებიან.

    მუხლი 31. გამოცდაზე გამოუცხადებლობის შედეგები

გამოცდაზე გამოუცხადებლობა პირს უფლებას ართმევს მოითხოვოს დამატებითი გამოცდის ჩატარება. ამ შემთხვევაში არა აქვს მნიშვნელობა გამოცდაზე გამოუცხადებლობის საფუძველს.

 

    მუხლი 32. საგამოცდო დარბაზში ადგილის დაკავების წესი

1. საგამოცდო დარბაზში შესვლამდე გამოსაცდელები იღებენ ადგილის განმსაზღვრელ ბარათებს და ამ ბარათების ნომრის მიხედვით იკავებენ ადგილს საგამოცდო დარბაზში.

2. საგამოცდო დარბაზში ადგილის თვითნებურად დაკავების შემთხვევაში გამოსაცდელი მოიხსნება გამოცდიდან.

    მუხლი 33. საჯაროობა გამოცდების ჩატარებისას

1. საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩატარებისას, საზოგადოებრივი კონტროლისა და საჯაროობის უზრუნველყოფის მიზნით, გამოცდაზე მეთვალყურეებად დაიშვებიან საზოგადოებრიობის წარმომადგენლები.

2. აღნიშნული მუხლის პირველ პუნქტში გათვალისწინებულმა პირებმა გამოცდის ჩატარებამდე ათი დღით ადრე განცხადებით უნდა მიმართონ იუსტიციის მინისტრს ან ნოტარიუსთა პალატას. თანხმობის შემთხვევაში ისინი აკრედიტაციას გადიან იუსტიციის სამინისტროს შესაბამის სამსახურში.

3. მეთვალყურეები საგამოცდო დარბაზში დაიკავებენ მათთვის სპეციალურად გამოყოფილ ადგილებს. საგამოცდო პროცესში ჩარევის უფლება მათ არა აქვთ. ამ მოთხოვნის დარღვევის შემთხვევაში მეთვალყურე დათხოვილ იქნება საგამოცდო დარბაზიდან.

    მუხლი 34. გამოცდის ჩაბარების შესახებ ცნობის გაცემა

1. გამოცდის წარმატებულად ჩაბარების შემთხვევაში ნოტარიუსობის კანდიდატზე გაიცემა გამოცდის ჩაბარების შესახებ ცნობა (მოწმობა).

თავი VI. საკვალიფიკაციო გამოცდები აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში

    მუხლი 35. გამოცდის ჩატარების წესი აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში

1. საკვალიფიკაციო გამოცდები აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში ტარდება ნოტარიუსობის საკვალიფიკაციო გამოცდების ჩატარების ამ დებულების შესაბამისად.

2. აფხაზეთსა და აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში გამოცდის ჩატარების ვადას განსაზღვრავენ შესაბამისად აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის იუსტიციის მინისტრები საქართველოს იუსტიციის მინისტრთან შეთანხმებით.

3. საკვალიფიკაციო-საგამოცდო კომისია შეიძლება შეიქმნას აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის იუსტიციის სამინისტროებთან და შესაბამის ნოტარიუსთა პალატებთან.

4. საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსა და საქართველოს ნოტარიუსთა პალატის წარმომადგენლები სათათბირო ხმის უფლებით მონაწილეობენ ამ მუხლის მე-3 პუნქტით განსაზღვრული საკვალიფიკაციო საგამოცდო კომისიის მუშაობაში.

თავი VII. საგამოცდო დოკუმენტების შენახვის წესი

    მუხლი 36. საგამოცდო დოკუმენტების შენახვა

1. საკვალიფიკაციო გამოცდაში მონაწილე პირთა ნამუშევრები და სხვა დოკუმენტები ინახება საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსა და ავტონომიური რესპუბლიკების იუსტიციის სამინისტროების შესაბამის სამსახურებში გამოცდის ჩაბარებიდან სამი წლის განმავლობაში.

2. პირს, რომელმაც ვერ ჩააბარა საკვალიფიკაციო გამოცდა (ე. ი. ვერ დააგროვა გამსვლელი ქულა), უფლება აქვს გამოცდის შედეგების გამოქვეყნებიდან 1 თვის ვადაში მოითხოვოს განცხადებაზე თანდართული ყველა დოკუმენტის დაბრუნება.

დანართი №2

დ ე ბ უ ლ ე ბ ა

ნოტარიუსობის კანდიდატის კონკურსის წესით შერჩევის შესახებ

    მუხლი 1. ნოტარიუსობის კანდიდატის შესარჩევი კონკურსის ჩატარების საფუძველი და მიზნები

1. ნოტარიუსის ვაკანტური თანამდებობისათვის ნოტარიუსობის კანდიდატის შესარჩევი კონკურსი ტარდება „ნოტარიატის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-13 მუხლის საფუძველზე და მის შესასრულებლად.

2. ნოტარიუსობის კანდიდატის შესარჩევი კონკურსის მიზანია ნოტარიუსის ვაკანტურ თანამდებობაზე დასანიშნად ისეთი პირების შერჩევა, რომლებიც გამოირჩევიან მაღალი პროფესიული მომზადების დონით, მაღალი ზნეობრივი თვისებებით და ღირსეულად შე-უძლიათ უზრუნველყონ ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა კანონიერი ინტერესების დაცვა.

    მუხლი 2. კონკურსის გამოცხადების წესი

1. ნოტარიუსის ვაკანტური თანამდებობის დასაკავებლად კონკურსს ვაკანსიის წარმოშობიდან 1 თვის ვადაში აცხადებს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი. ბრძანება უნდა გამოქვეყნდეს „საქართველოს საკანონმდებლო მაცნეში” კონკურსის ჩატარებამდე 30 დღით ადრე მაინც.

2. კონკურსის დანიშვნის შესახებ ბრძანებაში უნდა მიეთითოს:

ა) ვაკანსიის დასახელება;

ბ) კონკურსის ჩატარების ადგილი;

გ) დოკუმენტაცია, რომლის წარდგენა სავალდებულოა კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად.

დ) საკონკურსო დოკუმენტაციის მიღების დაწყებისა და დამთავრების დრო;

ე) საკონკურსო დოკუმენტაციის მიმღები ორგანოს დასახელება და ზუსტი მისამართი.

3. მინისტრის ამავე ბრძანებით უნდა შეიქმნას საკონკურსო კომისიის სამდივნო.

    მუხლი 3. ნოტარიუსის კანდიდატის რეგისტრაციის წესი

1. კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად ნოტარიუსობის კანდიდატი ვალდებულია საკონკურსო კომისიის სამდივნოში წარადგინოს შემდეგი დოკუმენტაცია:

ა) განცხადება საქართველოს იუსტიციის მინისტრის სახელზე კონკურსში დაშვების შესახებ; განცხადებაში უნდა მიეთითოს ის ვაკანსია, რომლის დაკავებაც სურს კანდიდატს;

ბ)  ავტობიოგრაფია;

გ) სანოტარო წესით დამოწმებული ამონაწერი შრომის წიგნაკიდან;

დ) ნოტარიუსობის საკვალიფიკაციო გამოცდის ჩაბარების შესახებ ცნობა (მოწმობა).

2. კანდიდატის განცხადება არ მიიღება ამ მუხლის პირველ პუნქტში მითითებული პირობების დარღვევის შემთხვევაში.

3. კანდიდატი ვალდებულია საკონკურსო დოკუმენტა-ციის წარდგენისას პირადად წარადგინოს პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი.

4. კანდიდატის რეგისტრაცია იწყება კონკურსის ჩატარების თარიღის გამოცხადებიდან მეორე სამუშაო დღეს და მთავრდება კონკურსის ჩატარებამდე შვიდი დღით ადრე.

5. საკონკურსო კომისიის სამდივნო ვალდებულია კანდიდატის რეგისტრაციის შესახებ გასცეს მოწმობა.

    მუხლი 4. მოთხოვნები, რომელიც კონკურსის დროს წაეყენებათ ნოტარიუსობის კანდიდატებს

1. კონკურსში მონაწილეობისათვის დაიშვება უმაღლესი იურიდიული განათლების მქონე საქართველოს მოქალაქე, რომელსაც გავლილი აქვს სტაჟირება „ნოტარიატის შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით და ჩაბარებული აქვს ნოტარიუსობის საკვალიფიკაციო გამოცდა.

2. კონკურსში მონაწილეობის მისაღებად დაიშვებიან აგრეთვე პირები, რომლებსაც აქვთ სამეცნიერო ხარისხი სამოქალაქო, საერთაშორისო კერძო სამართლის ან სამოქალაქო საპროცესო სამართლის სპეციალობით და გავლილი აქვთ „ნოტარიატის შესახებ“ საქართველოს კანონის 27-ე მუხლის მე-2 პუნქტითა და 28-ე მუხლით გათვალისწინებული სტაჟირება.

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2007 წლის 6 ივნისის ბრძანება №163-სსმIII, №80, 08.06.2007წ.; მუხ. 852

    მუხლი 5. საკონკურსო კომისია

კონკურსის ჩატარებამდე იუსტიციის მინისტრი ქმნის საკონკურსო კომისიას, რომლის შემადგენლობა ცხადდება კონკურსის ჩატარების დღეს. საკონკურსო კომისიაში პარიტეტულ საწყისებზე შედიან საქართველოს იუსტიციის სამინისტროსა და საქართველოს ნოტარიუსთა პალატის წარმომადგენლები. კომისიის შემადგენლობაში შედიან აგრევე სწავლული იურისტები და კერძო სამართლის სპეციალისტები.

    მუხლი 6. საკონკურსო ადგილის შეცვლის უფლება

კანდიდატის რეგისტრაციის ვადის დასრულებამდე კანდიდატს უფლება აქვს უკან გამოითხოვოს ან შეცვალოს საკონკურსო ადგილი შესაბამისი განცხადებით.

    მუხლი 7. კონკურსის ჩატარების ფორმა

1. კონკურსი ტარდება გასაუბრებით ან წერილობითი ფორმით. კონკურსის ფორმას ადგენს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი.

2. კომისია კანდიდატის შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს კანდიდატის დაუსწრებლად.

    მუხლი 8. გარემოებები, რომლებიც კანდიდატის შერჩევისას გაითვალისწინება

გადაწყვეტილების მიღებისას საკონკურსო კომისიის წევრები ითვალისწინებენ შემდეგ გარემოებებს: კანდიდატის კვალიფიკაციას, ნოტარიუსის თანამდებობაზე მუშაობის სტაჟს, სპეციალობით მუშაობის გამოცდილებას, საკვალიფიკაციო გამოცდაზე დაგროვებული ქულების ოდენობას, საქმიან და მორალურ რეპუტაციას, ჯანმრთელობის მდგომარეობას, აგრეთვე სხვა გარემოებებს, რომლებიც ადასტურებენ კანდიდატის შესაბამისობის ხარისხს.

    მუხლი 9. კენჭისყრის წესი, გადაწყვეტილების მიღება და გამოცხადება

1. გადაწყვეტილების მისაღებად საკონკურსო კომისია თავის სხდომაზე ატარებს ღია კენჭისყრას, რის შესახებაც დგება ოქმი. ოქმს ხელს აწერს კომისიის დამსწრე ყველა წევრი.

2. ნოტარიუსის კონკრეტულ ვაკანტურ ადგილზე კონკურსში მონაწილე ყველა კანდიდატს ცალკე ეყრება კენჭი.

3. გადაწყვეტილება მიიღება ხმათა უმრავლესობით.

4. ხმების თანაბრად გაყოფის შემთხვევაში უპირატესობა ენიჭება პირს, რომელიც მუშაობს ვაკანტურ თანამდებობაზე ნოტარიუსის მოვალეობის შემსრულებლად, ან აქვს საკვალიფიკაციო გამოცდაზე დაგროვებულ ქულათა მეტი ოდენობა, ან აქვს ნოტარიუსად მუშაობის უფრო მეტი სტაჟი, ანდა უფრო მეტი ხნის იურიდიული პრაქტიკა.

5. კონკურსში გამარჯვებული ნოტარიუსობის კანდიდატის შესახებ დგება მოტივირებული დასკვნა, რომელსაც ხელს აწერენ კომისიის წევრები.

6. კანდიდატის მიმართ კომისიის წევრთა მიერ გამოთქმული განსხვავებული მოსაზრება ფიქსირდება დამოუკიდებელ დასკვნაში, რომელიც თან ერთვის კომისიის ოქმსა და კონკურსის შედეგებთან ერთად წარედგინება საქართველოს იუსტიციის მინისტრს.

    მუხლი 10. კანდიდატის წარდგენა და დანიშვნა

1. საკონკურსო კომისია იუსტიციის მინისტრს კონკურსის ჩატარებიდან თოთხმეტი დღის ვადაში წარუდგენს კონკურსში გამარჯვებულ კანდიდატს.

2. წარდგენიდან 7 დღის ვადაში იუსტიციის მინისტრი ნიშნავს კანდიდატს ნოტარიუსად კონკრეტული სამუშაო უბნის მითითებით.

3. თუ ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებულ ვადაში საქართველოს იუსტიციის მინისტრისათვის ცნობილი გახდა მისთვის წარდგენილი ნოტარიუსობის კანდიდატის შესახებ ნოტარიუსად მუშაობისათვის შეუფერებლობის დამადასტურებელი ფაქტი, მინისტრი უარყოფს წინადადებას კანდიდატის ნოტარიუსად დანიშვნის შესახებ და მის კანდიდატურას განსახილვლად უბრუნებს საკონკურსო კომისიას.

4. საკონკურსო კომისია ხელმეორედ განხილვის შედეგებს წარუდგენს იუსტიციის მინისტრს.

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2008 წლის 20 ნოემბრის ბრძანება №269-სსმIII, №165, 20.11.2008წ.; მუხ. 1674

    მუხლი 11. განმეორებითი კონკურსი

თუ კონკურსის შედეგად ვერ შეირჩა ნოტარიუსის ვაკანტურ თანამდებობაზე დასანიშნი პირი ან იგი არ დაინიშნა, განმეორებითი კონკურსი ტარდება წინამდებარე დებულებით დადგენილი წესით.

 

 

 

დანართი №3

ნოტარიუსთა საკვალიფიკაციო საგამოცდო პროგრამა

შინაარსი

1. საქართველოს საკონსტიტუციო სამართალი;

2. სამოქალაქო სამართალი;

3. სამოქალაქო საპროცესო სამართალი;

4. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული სამართალი;

5. ნოტარიატი.

 სა­ქარ­თვე­ლოს სა­კონ­სტი­ტუ­ციო

სა­მარ­თა­ლი

თე­მა I. კონ­სტი­ტუ­ცი­ის ცნე­ბა, და­მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლი ნიშ­ნე­ბი და მნიშ­ვნე­ლო­ბა (ზო­გა­დი მიმოხილ­ვა)

კონ­სტი­ტუ­ცი­ის ცნე­ბა, არ­სი და იუ­რი­დი­უ­ლი მნიშ­ვნე­ლო­ბა. კონ­სტი­ტუ­ცი­ის ნორ­მე­ბის ად­გი­ლი სა­მარ­თლის სის­ტე­მა­ში. კონ­სტი­ტუ­ცია – მიმ­დი­ნა­რე კა­ნონ­მდებ­ლო­ბის იუ­რი­დი­ული ბა­ზა. კონ­სტი­ტუ­ცი­ის უზენა­ე­სო­ბა.

თე­მა II. სა­ქარ­თვე­ლოს 1995 წლის კონ­სტი­ტუ­ცია

სა­ქარ­თვე­ლოს 1995 წლის 24 აგ­ვის­ტოს კონ­სტი­ტუ­ცია – ქვეყ­ნის უზე­ნა­ე­სი კა­ნო­ნი, უმნიშვნე­ლო­ვა­ნე­სი პო­ლი­ტი­კუ­რი და სა­მარ­თლებ­რი­ვი დო­კუ­მენ­ტი. სა­ქართვე­ლოს კონსტიტუციის სის­ტე­მა. სა­ქარ­თვე­ლოს კონ­სტი­ტუ­ცი­ის მიღებისა და გა­და­სინ­ჯვის წე­სი.

თე­მა III. სა­ქარ­თვე­ლოს სა­ზო­გა­დო­ებ­რი­ვი წყობი­ლე­ბის კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი სა­ფუძ­ვლე­ბი

სა­ქარ­თვე­ლოს სა­ზო­გა­დო­ებ­რი­ვი წყო­ბი­ლე­ბის ცნე­ბა და არ­სი. სა­ხელ­მწი­ფოს მარ­თვა­ში ხალ­ხის მო­ნა­წი­ლე­ო­ბის ფორ­მე­ბი. პო­ლი­ტი­კუ­რი პარ­ტი­ე­ბის შექ­მნი­სა და ფუნ­ქცი­ო­ნი­რე­ბის წე­სი. სა­ხელ­მწი­ფო ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის ორ­გა­ნო­ე­ბი და ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბა. სახელ­მწი­ფო და ეკ­ლე­სია. კონსტიტუციური შეთანხმება.

თე­მა IV. მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბა

სა­ქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის ცნე­ბა. სა­ქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის მო­პო­ვე­ბის წე­სი და სა­ფუძ­ვლე­ბი. ორ­მა­გი მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბა. სა­ქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის შეწ­ყვე­ტის სა­ფუძ­ვლე­ბი. ბავ­შვე­ბის მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის შეც­ვლის წე­სი. სა­ქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის აღ­დგე­ნის წე­სი. საქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის შე­სა­ხებ საქ­მე­თა გა­დაწ­ყვე­ტის წე­სი.

თე­მა V. საქართველოს კონსტიტუციით აღიარე-ბული ადამიანის ძირითადი უფლებები და თავისუფლებები

ადამიანის ძირითადი უფ­ლე­ბე­ბი­სა და თა­ვი­სუფ­ლე­ბე­ბის ცნე­ბა და იუ­რი­დი­უ­ლი ბუ­ნე­ბა. ძირითადი უფ­ლე­ბე­ბი­სა და თა­ვი­სუფ­ლე­ბე­ბის გა­რან­ტი­ე­ბი, მა­თი რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის პი­რო­ბე­ბი და სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი. სა­ჩივ­რი­სა და პე­ტი­ცი­ის უფ­ლე­ბა. სა­ხელ­მწი­ფო ორ­გა­ნო­ე­ბის თანამდებობის პირ­თა არა­კა­ნო­ნი­ე­რი მოქ­მე­დე­ბე­ბით მი­ყე-ნე­ბუ­ლი ზი­ა­ნის ანაზ­ღა­უ­რე­ბის უფ­ლე­ბა. სასამართლო წე­სით დაც­ვის (სამართლიანი სასამართლოს) უფ­ლე­ბა. სა­ქარ­თვლოს სა­ხალ­ხო დამ­ცვე­ლი. სა­ქარ­თვე­ლოს მო­ქა­ლა­ქე­თა კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი. უცხოელი მოქალაქე­ე­ბი­სა და მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის არ­მქო­ნე პი­რე­ბის სა­მარ­თლებ­რი­ვი მდგომარეო­ბა საქართვე­ლო­ში. თავშე­საფ­რის უფ­ლე­ბა.

თე­მა VI. სა­ქარ­თვე­ლოს ტე­რი­ტო­რი­უ­ლი სა­ხელ­მწი­ფო­ებრი­ვი მოწ­ყო­ბა

სა­ქარ­თვე­ლოს, რო­გორც ერ­თი­ა­ნი სა­ხელ­მწი­ფოს კონ­სტი­ტუ­ცი­ურ-სა­მარ­თლებ­რი­ვი სტატუ­სი. ავ­ტო­ნო­მი­უ­რი რეს­პუბ­ლი­კე­ბის კონ­სტი­ტუ­ცი­ურ-სა­მარ­თლებ­რი­ვი სტა­ტუ­სი საქარ­თვე­ლოს შე­მად­გენ­ლო­ბა­ში. სა­ქარ­თვე­ლოს ად­მი­ნის­ტრა­ცი­ულ-ტე­რი­ტო­რი­უ­ლი ერთეუ­ლე­ბი – ქალა­ქი, რა­ი­ო­ნი, ქა­ლა­ქის რა­ი­ო­ნი, სო­ფე­ლი, და­ბა, თე­მი.

თე­მა VII. სა­ხელ­მწი­ფო ორ­გა­ნო­თა სის­ტე­მა. მა­თი ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ი­სა და საქ­მი­ა­ნო­ბის კონსტი­ტუ­ციუ­რი პრინ­ცი­პე­ბი

სა­ქარ­თვე­ლოს სა­ხელ­მწი­ფო ორ­გა­ნო­ე­ბის ცნე­ბა და სის­ტე­მა. ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის და­ნა­წი­ლება, რო­გორც სა­ხელ­მწი­ფოს დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ის ფუ­ძემდებ­ლუ­რი კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი პრინ­ცი­პი. ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის გან­შტო­ე­ბა­თა შო­რის კონ­ტრო­ლი­სა და ბა­ლან­სის მე­ქა­ნიზ­მი.

თე­მა VIII. სა­ქარ­თვე­ლოს სა­არ­ჩევ­ნო სის­ტე­მა

სა­არ­ჩევ­ნო სის­ტე­მის ძი­რი­თა­დი პრინ­ცი­პე­ბი. სა­ქართვე­ლოს სა­არ­ჩევ­ნო სის­ტე­მის სა­ხე­ე­ბი. სა­არ­ჩევ­ნო პროცე­სი და მი­სი სტა­დი­ე­ბი.

აფხაზეთისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკების საარჩევნო სისტემა, მისი თავისებურებანი.

თე­მა IX. სა­ქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენ­ტი

სა­ქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენ­ტი – სა­კა­ნონ­მდებ­ლო ხე-ლი­სუფ­ლე­ბის უმაღ­ლე­სი წარმომადგენლო­ბი­თი ორ­გა­ნო. უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლე­ბის ვა­და, კომ­პე­ტენ­ცია და სტრუქტურა. საქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენ­ტის წევ­რის სტა­ტუ­სი. სა­დე­პუ­ტა­ტო მან­და­ტის ხა­სი­ა­თი. პარლამენტის წევ­რის უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტის სა­ფუძ­ვლე­ბი. პარ­ლა­მენ­ტის წევ­რის საქმი­ა­ნო­ბის გა­რან­ტი­ე­ბი. საქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენ­ტის აქ­ტე­ბი. სა­ქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენ­ტის სე­სი­ე­ბი და პლე­ნა­რუ­ლი სხდო­მე­ბი. საკა­ნონ­მდებ­ლო პრო­ცე­სი და მისი სტადიები.

თე­მა X. სა­ქარ­თვე­ლოს პრე­ზი­დენ­ტი

სა­ქარ­თვე­ლოს პრე­ზი­დენ­ტის არ­ჩე­ვის წე­სი და პირო­ბე­ბი. სა­ქარ­თვე­ლოს პრე­ზი­დენ­ტის სა­მარ­თლებ­რი­ვი სტა­ტუ­სი. პრე­ზი­დენ­ტი, რო­გორც სა­ხელ­მწი­ფო მე­თა­უ­რი. პრე­ზი­დენ­ტი, რო­გორც სა­ქარ­თვე­ლოს სამ­ხედ­რო ძა­ლე­ბის უმაღ­ლე­სი მთა­ვარ­სარ­და­ლი. ეროვ­ნუ­ლი უშიშრო­ე­ბის საბ­ჭო, რო­გორც პრე­ზი­დენ­ტის სა­თათ­ბი­რო ორ­გა­ნო. სა­ქარ­თვე­ლოს პრეზიდენ­ტის კომ­პე­ტენ­ცია. პრეზიდენტის უფლებამოსილებანი, დაკავშირებული საქართველოს მთავრობასთან. პრე­ზი­დენ­ტის უფ­ლე­ბა­მოსი­ლე­ბა­ნი სა­ხელ­მწი­ფო ორგანოების ფორ­მი­რე­ბის პროცეს­ში. პრე­ზი­დენ­ტის უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლე­ბა­ნი, და­კავ­ში­რებული პარ­ლა­მენ­ტის საქ­მი­ა­ნო­ბას­თან. სუს­პენ­ზი­უ­რი ვე­ტოს უფ­ლე­ბა. სა­ქარ­თვე­ლოს პრე­ზიდენ­ტის თა­ნამ­დე­ბო­ბი­დან გა­და­ყე­ნე­ბის წე­სი (იმ­პიჩ­მენ­ტი). სა­ქარ­თვე­ლოს პრე­ზი­დენ­ტის სა­მარ­თალ­შე­მოქ­მე­დე­ბი­თი საქ­მი­ა­ნო­ბა.

თემა XI. საქართველოს მთავრობა

საქართველოს მთავრობის სამართლებრივი სტატუსი. მთავრობის შემადგენლობა, სტრუქტურა, უფლებამოსილებანი და საქმიანობის წესი. მთავრობის წევრთა უფლებამოსილების მოხსნის წესი და პირობები. მთავრობის კონსტიტუციურსამართლებრივი ურთიერთობა საქართველოს პარლამენტთან. მთავრობის კონსტიტუციურ-სამართლებრივი ურთიერთობა საქართველოს პრეზიდენტთან. მთავრობის სამართალშემოქმედებითი საქმიანობა.

საქართველოს პროკურატურა. პროკურატურის სტრუქტურა, უფლებამოსილება და საქმიანობის წესი.

თე­მა XII. სა­სა­მარ­თლო ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი სა­ფუძ­ვლე­ბი

სა­სა­მარ­თლო ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის სის­ტე­მა. მარ­თლმსა­ჯუ­ლე­ბის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბა და საკონსტი­ტუ­ციო სა­მარ­თალ­წარ­მო­ე­ბა. სა­ერ­თო სა­სა­მარ­თლო­ე­ბის სის­ტე­მა.

სა­ქარ­თვე­ლოს იუს­ტი­ცი­ის უმაღლესი საბ­ჭო, როგორც პრე­ზი­დენ­ტის სა­თათ­ბი­რო ორ­განო.

სა­ქარ­თვე­ლოს უზე­ნა­ე­სი სა­სა­მარ­თლო. მი­სი ფორმი­რე­ბის წე­სი და უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლე­ბა.

რა­ი­ო­ნუ­ლი (სა­ქა­ლა­ქო) სა­სა­მარ­თლო­ე­ბი.

სააპელაციო სასამართლოები.

მარ­თლმსა­ჯუ­ლე­ბის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბის კონ­სტი­ტუცი­უ­რი პრინ­ცი­პე­ბი.

სა­ქარ­თვე­ლოს სა­კონ­სტი­ტუ­ციო სა­სა­მარ­თლოს შექ­მნის წე­სი, კომ­პე­ტენ­ცია. სა­კონ­სტი­ტუ­ციო სა­მარ­თალ­წარმო­ე­ბის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბის პრო­ცე­სი. სა­კონ­სტი­ტუ­ციო სა­სა­მარ­თლო­ში კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი წარ­დგი­ნე­ბით შეს­ვლის უფ­ლე­ბა.

მო­სა­მარ­თლე­თა საქ­მი­ა­ნო­ბის კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი გარან­ტი­ე­ბი.

საქართველოს ადვოკატურა.

თე­მა XIII. ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბის კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი სა­ფუძ­ვლე­ბი

ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბის ცნე­ბა. ად­გილობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბი­სა და მმარ­თვე­ლო­ბის სისტე­მა. ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბის უფ­ლე­ბა­მოსი­ლე­ბა.

ლ ი ტ ე რ ა ტ უ რ ა:

სა­ქარ­თვე­ლოს 1995 წლის 24 აგ­ვის­ტოს კონ­სტი­ტუ­ცია, თბ., 1995 წ.

საქართველოს კონსტიტუციური კანონი „აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სტატუსის შესახებ“.

საქართველოს ორგანული კა­ნო­ნი „სა­ერ­თო სა­სამარ­თლო­ე­ბის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს კანონი „ადვოკატთა შესახებ“.

საქართველოს კა­ნო­ნი „ად­გი­ლობ­რი­ვი თვით­მმარ­თვე­ლო­ბისა და მმარ­თვე­ლო­ბის შესახებ“.

საქართველოს კა­ნო­ნი „სა­ქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენტის დრო­ე­ბი­თი სა­გა­მო­ძი­ე­ბო კო­მი­სი­ის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს კა­ნო­ნი „სა­ქარ­თვე­ლოს პარ­ლა­მენტის დრო­ე­ბი­თი კო­მი­სი­ის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს ორგანული კა­ნო­ნი „რე­ფე­რენ­დუ­მის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს კანონი „ნორმატიული აქტების შესახებ“.

საქართველოს ორგანული კა­ნო­ნი „სა­ქარ­თვე­ლოს სა­ხალ­ხო დამ­ცვე­ლის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს ორგანული კა­ნო­ნი „ეროვ­ნუ­ლი უშიშ­რო­ე­ბის საბ­ჭოს შე­სა­ხებ“.

საქართველოს კა­ნო­ნი „სა­კონ­სტი­ტუ­ციო სა­მართალ­წარ­მო­ე­ბის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს კანონი „კონტროლის პალატის შესახებ“.

საქართველოს საარჩევნო კოდექსი.

საქართველოს ორგანული კა­ნო­ნი „საქართველოს მო­ქა­ლა­ქე­ო­ბის შე­სა­ხებ“.

საქართველოს კანონი „საქართველოს მთავრობის სტრუქტურის, უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის შესახებ“.

საქართველოს ორგანული კანონი „უზენაესი სასამართლოს შესახებ“.

საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტი.

 

სა­მო­ქა­ლა­ქო სა­მარ­თა­ლი

თე­მა I. ზო­გა­დი დე­ბუ­ლე­ბა­ნი

სა­მო­ქა­ლა­ქო სა­მარ­თლის ად­გი­ლი სა­მარ­თლის სის­ტე­მა­ში. კერ­ძო და სა­ჯა­რო სა­მარ­თა­ლი. სა­მო­ქა­ლა­ქო კა­ნონ­მდებ­ლო­ბა. სა­მო­ქა­ლა­ქო კა­ნო­ნის შეს­ვლა ძა­ლაში. კა­ნო­ნი­სა და სამართლის ანა­ლო­გია. სა­მო­ქა­ლა­ქო კა­ნონ­თა უკუქ­ცე­ვი­თი ძა­ლა. სა­მო­ქა­ლა­ქო კა­ნონ­თა მიზანი.

კერ­ძო სა­მარ­თლის სის­ტე­მა. სა­მო­ქა­ლა­ქო კო­დექ­სის სის­ტე­მა. ზო­გა­დი ნა­წი­ლის ცნე­ბა, მნიშვნე­ლო­ბა და სა­ხე­ე­ბი.

დის­პო­ზი­ცი­უ­რი და იმ­პე­რა­ტი­უ­ლი ნორ­მე­ბი სა­მო­ქა­ლა­ქო სა­მარ­თალ­ში.

თე­მა II. პი­რე­ბი სა­მო­ქა­ლა­ქო სა­მარ­თალ­ში

ა) ფი­ზი­კუ­რი პი­რე­ბი

უფ­ლე­ბა­უ­ნა­რი­ა­ნო­ბა. ქმე­დუ­ნა­რი­ა­ნო­ბის ცნე­ბა და მნიშ­ვნე­ლო­ბა. ქმე­დუ­უ­ნა­როდ პი­რის მიჩნევის სა­ფუძ­ვლე­ბი (ასა­კი, ჯან­მრთე­ლო­ბა). შეზ­ღუ­დუ­ლი ქმე­დუ­ნარი­ა­ნო­ბა.

სა­ხე­ლის უფ­ლე­ბა. სა­მო­ქა­ლა­ქო სა­ხე­ლი. კო­მერცი­უ­ლი სა­ხე­ლი.

პი­რა­დი არა­ქო­ნებ­რი­ვი უფ­ლე­ბე­ბი: სა­ხე­ლი, პა­ტი­ვი, ღირ­სე­ბა, პი­რა­დი ცხოვ­რე­ბის საიდუმლო­ე­ბა, პი­რა­დი ხელ­შე­უ­ხებ­ლო­ბა, საქ­მი­ა­ნი რე­პუ­ტა­ცია.

უფ­ლე­ბა სა­კუ­თარ გა­მო­სა­ხუ­ლე­ბა­ზე. პი­რა­დი უფ­ლებე­ბის დაც­ვა გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შემ­დეგ.

საც­ხოვ­რე­ბე­ლი ად­გი­ლი. რამ­დე­ნი­მე საც­ხოვ­რე­ბელი ად­გი­ლი. არ­ჩე­ვით საც­ხოვ­რე­ბე­ლი ადგილი და კა­ნო­ნით საც­ხოვ­რე­ბე­ლი ად­გი­ლი. საც­ხოვ­რე­ბე­ლი ად­გი­ლის გა­უქ­მე­ბის დაუშვებლობა პი­რის ნე­ბის სა­წი­ნა­აღ­მდე­გოდ.

პი­რის აღი­ა­რე­ბა უგ­ზო-უკ­ვლოდ და­კარ­გუ­ლად, მისი შე­დე­გე­ბი.

პი­რის გა­მოც­ხა­დე­ბა გარ­დაც­ვლი­ლად და მისი შე­დე­გე­ბი.

ბ) იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რე­ბი

იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რის ცნე­ბა და ნიშ­ნე­ბი. იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რის სა­ხე­ე­ბი: კერ­ძო სა­მარ­თლი­სა და სა­ჯა­რო სა­მარ­თლის იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რე­ბი. სა­მე­წარ­მეო (კო­მერცი­უ­ლი) და არა­სამეწარმეო (არაკო­მერ­ცი­უ­ლი) იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რე­ბი.

სა­ჯა­რო სა­მარ­თლის იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რე­ბი და მა­თი მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა სა­მო­ქა­ლა­ქო-სამართლებ­რივ ურ­თი­ერ­თო­ბებ­ში. სა­ხელ­მწი­ფოს მო­ნა­წი­ლე­ო­ბა კერ­ძო­ სა­მარ­თლებრივ ურთი­ერ­თო­ბებ­ში.

იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რის უფ­ლე­ბა­უ­ნა­რი­ა­ნო­ბა. ზო­გა­დი და სპე­ცი­ა­ლუ­რი უფ­ლე­ბა­უ­ნა­რი­ა­ნო­ბა.

კერ­ძო სა­მარ­თლის იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რე­ბის სა­ხელწოდე­ბა (საფირმო სახელწოდება).

კავ­ში­რი­სა და ფონ­დის და­ფუძ­ნე­ბა, რე­გის­ტრა­ცია, წეს­დე­ბის სა­მარ­თლებ­რი­ვი ბუ­ნე­ბა. ხელმძღვა­ნე­ლო­ბა და წარ­მო­მად­გენ­ლო­ბა. კავ­ში­რი­სა და ფონ­დის რე­ორ­გა­ნი­ზა­ცია და ლიკვიდაცია. კავ­ში­რი­სა და ფონ­დის მი­ერ მი­ყე­ნე­ბუ­ლი ზი­ა­ნის ანაზ­ღა­უ­რე­ბა.

კავ­ში­რის მარ­თვის ორ­გა­ნო­ე­ბი: კავ­ში­რის წევ­რთა სა­ერ­თო კრე­ბა, გამ­გე­ო­ბა, კო­მი­სი­ე­ბი, საკონ­სულ­ტა­ციო ორ­გა­ნო­ე­ბი. კავ­ში­რის წევ­რო­ბა.

არა­რე­გის­ტრი­რე­ბუ­ლი კავ­ში­რი.

ფონ­დის მარ­თვის ორ­გა­ნო­ე­ბი: გამ­გე­ო­ბა, სა­მეთ­ვალყუ­რეო ორ­გა­ნო (კუ­რა­ტო­რი­უ­მი). ფონდი დეს­ტი­ნა­ტერე­ბი­სათ­ვის. ფონ­დში შე­­ტა­ნის უზ­რუნ­ველ­ყო­ფის ვალდე­ბუ­ლე­ბა. ფონდის მიზ­ნის შეც­ვლა.

თე­მა III. გა­რი­გე­ბა­ნი

ზო­გა­დი ნორ­მე­ბი გა­რი­გე­ბა­თა შე­სა­ხებ.

გა­რი­გე­ბის ცნე­ბა. ნე­ბის გა­მოვ­ლე­ნის ნამ­დვი­ლო­ბა. მარ­თლსა­წი­ნა­აღ­მდე­გო და ამო­რა­ლუ­ი გა­რი­გე­ბა­ნი. გა­რი­გე­ბის ბა­თი­ლო­ბა ძა­ლა­უფ­ლე­ბის ბო­რო­ტად გა­მოყე­ნე­ბის, ნე­ბის გამოვლენის არა­სე­რი­ო­ზუ­ლო­ბის, ქმე­დუ­უ­ნა­რო­ბის ან ფსი­ქი­კუ­რი მოშ­ლი­ლო­ბის გა­მო. მოჩვენები­თი და თვალ­თმაქ­ცუ­რი გა­რი­გე­ბა­ნი. ფორ­მის და­უცვე­ლად და­დე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა. გა­რი­გე­ბის კონ­ვერ­სია. გა­რი­გე­ბის ნა­წი­ლის ბა­თი­ლო­ბა. და­დას­ტუ­რე­ბის მნიშ­ვნე­ლო­ბა გა­რი­გე­ბა­თა ბა­თი­ლო­ბი­სას.

ქმე­დუ­ნა­რი­ა­ნო­ბა, რო­გორც გა­რი­გე­ბის ნამ­დვი­ლო­ბის პი­რო­ბა.

არას­რულ­წლო­ვა­ნის მი­ერ და­დე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა. არას­რულ­წლო­ვა­ნის ემან­სი­პა­ცია. წარმო­მად­გენ­ლის თან­ხმო­ბის გა­რე­შე და­დე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა.

გა­რი­გე­ბის ფორ­მა.

სა­ცი­ლო გა­რი­გე­ბა­ნი.

შეც­დო­მით და­დე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა­ნი. მოტ­ყუ­ე­ბით და­დე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა­ნი. იძუ­ლე­ბით და­დე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა­ნი.

პი­რო­ბი­თი გა­რი­გე­ბა­ნი.

პი­რო­ბი­თი გა­რი­გე­ბის ცნე­ბა. ამო­რა­ლუ­რი პი­რო­ბა. ნე­ბა­ზე და­მო­კი­დე­ბუ­ლი, პო­ზი­ტი­უ­რი და ნე­გა­ტი­უ­რი პი­რო­ბა. გა­რი­გე­ბე­ბი გა­და­დე­ბის და გა­უქ­მე­ბის პი­რო­ბით.

თან­ხმო­ბა გა­რი­გე­ბებ­ში.

წარ­მო­მად­გენ­ლო­ბა გა­რი­გე­ბებ­ში.

თე­მა IV. ვა­დე­ბი. ხან­დაზ­მუ­ლო­ბა

ვა­დე­ბის გა­მოთ­ვლა. ხან­დაზ­მუ­ლო­ბა. მოთ­ხოვ­ნე­ბი, რომ­ლებ­ზე­დაც ხან­დაზ­მუ­ლო­ბის ვადე­ბი არ ვრცელ­დე­ბა. ხან­დაზ­მუ­ლო­ბის ვა­დე­ბი. ხან­დაზ­მუ­ლო­ბის ვა­დის დაწ­ყე­ბა. ხანდაზ­მუ­ლო­ბის ვა­დის დე­ნის შე­ჩე­რე­ბა. ხან­დაზ­-მუ­ლო­ბის ვა­დის დე­ნის შეწ­ყვე­ტა. ხანდაზ­მუ­ლო­ბის ვა­და სა­ნივ­თო მოთ­ხოვ­ნა­თა მი­მართ. ვალ­დე­ბუ­ლი პი­რის უფ­ლე­ბა ხანდაზ­მუ­ლო­ბის ვადის გას­ვლი­სას. და­მა­ტე­-ბი­თი მოთ­ხოვ­ნის ხან­დაზ­მუ­ლო­ბის ვა­და. ხანდაზ­მუ­ლო­ბის ვა­დის შეც­ვლის და­უშ­ვებ­ლო­ბა მხა­რე­თა შე­თან­ხმე­ბით.

სა­ნივ­თო (ქო­ნებ­რი­ვი) სა­მარ­თა­ლი

თე­მა I. ქო­ნე­ბა

ქო­ნე­ბის ცნე­ბა. ნივ­თის სა­ხე­ე­ბი. არა­მა­ტე­რი­ა­ლუ­რი ქო­ნებ­რი­ვი სი­კე­თის ცნე­ბა. აქცესორული და შეზ­ღუ­დული უფ­ლე­ბე­ბი. ნივ­თი­სა და უფ­ლე­ბის ნა­ყო­ფი.

თე­მა II. მფლო­ბე­ლო­ბა

მფლო­ბე­ლო­ბის ცნე­ბა და სა­ხე­ე­ბი. მფლო­ბე­ლო­ბის შეწ­ყვე­ტა, მე­სა­კუთ­რედ ყოფ­ნის პრეზუმ­ფცია. კე­თილ­სინ­დი­სი­ე­რი მფლო­ბე­ლი, მი­სი უფ­ლე­ბე­ბი, არა­უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლი კეთილ­სინ­დი­სი­ე­რი მფლო­ბე­ლი­სა და არა­კეთილ­სინ­დი­სი­ე­რი მფლო­ბე­ლის მო­ვა­ლე­ო­ბა­ნი. სა­კუთ­-რე­ბის შე­ძე­ნა ხან­დაზ­მუ­ლო­ბით.

თე­მა III. სა­კუთ­რე­ბა

სა­კუთ­რე­ბის უფ­ლე­ბის ში­ნა­არ­სი. უკა­ნო­ნო მფლო­-ბე­ლო­ბი­დან ნივ­თის გა­მოთ­ხო­ვის უფ­ლე­ბა. მე­სა­კუთ­რის მი­ერ ნივ­თით სარ­გებ­ლო­ბის ხე­ლის­შემ­შლე­ლი მოქ­მე­დე­ბის აღ­კვე­თის მოთ­ხოვ­ნა. სა­ერ­თო სა­კუთ­რე­ბა.

თემა V. საკუთრების შეძენა და დაკარგვა

საკუთრების შეძენა უძრავ ნივთებზე. საკუთრების შეძენა მოძრავ ნივთებზე. პირობადადებული საკუთრება. საკუთრების შეძენა უპატრონო ნივთზე. ნაპოვარი. განძი. თანასაკუთრება შერწყმის შედეგად წარმოშობილ ნივთზე. ახალი მესაკუთრისაგან ზიანის ანაზღაურების მოთხოვნა.

თე­მა VI. სა­კუთ­რე­ბის შე­ძე­ნა უფ­ლე­ბებ­სა და მოთ­ხოვ­ნებ­ზე

უფ­ლე­ბებ­სა და მოთ­ხოვ­ნებ­ზე სა­კუთ­რე­ბის შე­ძე­ნის ცნე­ბა და ში­ნა­არ­სი. მოთ­ხოვ­ნის დათმო­ბა. ვა­ლის გა­და­კის­რე­ბა.

თე­მა VII. ბი­ნის სა­კუთ­რე­ბა მრა­ვალ­ბი­ნი­ან სახ­ლებ­ში

მრა­ვალ­ბი­ნი­ან სახ­ლებ­ში ბი­ნის სა­კუთ­რე­ბის ცნე­ბა. ბი­ნის უპი­რა­ტე­სი შეს­ყიდ­ვის უფ­ლე­ბა. წი­ლის განსაზ­ღვრა სა­ერ­თო სა­კუთ­რე­ბა­ში. ბი­ნის სა­კუთ­რე­ბის რე­გის­ტრა­ცია სა­ჯა­რო რე­ეს­ტრში. ურ­თი­ერ­თო­ბა­ნი ბი­ნის მე­სა­კუთ­რე­თა შო­რის.

თე­მა VIII. სხვი­სი სა­კუთ­რე­ბით შეზ­ღუ­დუ­ლი სარ­გებ­ლო­ბა

ა) აღ­ნა­გო­ბა

აღ­ნა­გო­ბის ცნე­ბა. აღ­ნა­გო­ბის უფ­ლე­ბის წარ­მო­შო­ბის სა­ფუძ­ვლე­ბი.

აღ­ნა­გო­ბის უფ­ლე­ბის გას­ხვი­სე­ბა. საზ­ღა­უ­რი აღ­ნა­გო­ბის უფ­ლე­ბი­სათ­ვის. აღ­ნა­გო­ბის უფლე­ბის რე­გისტრა­ცია. აღ­ნა­გო­ბის უფ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა.

ბ) უზუფ­რუქ­ტი

უზუფ­რუქ­ტის ცნე­ბა. უზუფ­რუქ­ტის სა­ხე­ე­ბი. უზუფ­რუქ­ტუ­ა­რის უფ­ლე­ბა-მო­ვა­ლე­ო­ბა­ნი. უზუფ­რუქ­ტის შეწ­ყვე­ტა.

გ) სერ­ვი­ტუ­ტე­ბი

სერ­ვი­ტუ­ტის ცნე­ბა. სერ­ვი­ტუ­ტის პი­რო­ბე­ბი. ნა­გებო­ბის მოვ­ლის ვალ­დე­ბუ­ლე­ბა. მი­წის გა­ყო­ფის შე­დე­გე­ბი. უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლი პი­რის უფ­ლე­ბე­ბის დაც­ვა. პი­რა­დი სერ­ვი­ტუ­ტი.

თე­მა IX. სა­კუთ­რე­ბა, რო­გორც მოთ­ხოვ­ნის უზ­რუნ­ველ­ყო­ფის სა­შუ­ა­ლე­ბა

ა) გი­რავ­ნო­ბა

ცნე­ბა. მოძ­რა­ვი ნივ­თე­ბი­სა და ფა­სი­ა­ნი ქა­ღალ­დე­ბის და­გი­რა­ვე­ბის წე­სი. გირავნობის სახეები. რეგისტრირებული გირავნობა. გარიგების დადება გირავნობის საგანზე. გირავნობის გა­უქ­მე­ბის სა­ფუძ­ვლე­ბი. გირავ­ნო­ბის საგ­ნის რე­ა­ლი­ზა­ცია. გი­რა­ოს გას­ხვი­სე­ბის შე­დე­გე­ბი.

ბ) იპო­თე­კა

ცნე­ბა. სა­ერ­თო იპო­თე­კა. იპო­თე­კის რე­გის­ტრა­ცია. ნივ­თის დატ­ვირ­თვა იპო­თე­კით რამ­დენ­ჯერ­მე. მე­სა­კუთ­რის უფ­ლე­ბა კრე­დი­ტო­რის დაკ­მა­ყო­ფი­ლე­ბი­სას. იპო­თე­კის გა­დას­ვლა ახალ კრე­დი­ტორ­ზე. იპო­თე­კით დატ­ვირ­თუ­ლი ნივ­თის რე­ა­ლი­ზა­ცი­ის წე­სი. ნივ­თის იძულე­ბით მარ­თვა (სეკ­ვეს­ტრი).

თე­მა X. სა­ჯა­რო რე­ეს­ტრი

სა­ჯა­რო რე­ეს­ტრის და­ნიშ­ნუ­ლე­ბა. რე­ეს­ტრში ჩა­ნაწე­რის უტ­ყუ­ა­რო­ბი­სა და სის­რუ­ლის პრე­ზუმ­ფცია. რეგის­ტრი­რე­ბულ უფ­ლე­ბა­თა რი­გი­თო­ბა.

ვალ­დე­ბუ­ლე­ბი­თი სა­მარ­თა­ლი

ზო­გა­დი ნა­წი­ლი

თე­მა I. ზო­გა­დი დე­ბუ­ლე­ბა­ნი ვალ­დე­ბუ­ლე­ბა­თა შე­სა­ხებ

ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის ცნე­ბა და სა­ხე­ე­ბი. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის წარ­მო­შო­ბის სა­ფუძ­ვლე­ბი. ვალდებუ­ლე­ბის წარ­მო­შობა ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის მომ­ზა­დე­ბის სა­ფუძ­ველ­ზე. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის და­სა­დე­ბად გა­წე­უ­ლი ხარ­ჯე­ბის ანაზ­ღა­უ­რე­ბა.

თე­მა II. ზო­გა­დი დე­ბუ­ლე­ბა­ნი ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბათა შე­სა­ხებ

ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა და სა­ხე­ე­ბი. ხელ­შეკ­რუ­ლების თა­ვი­სუფ­ლე­ბა. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის და­დე­ბის ვალ­დე­ბუ­ლე­ბა.

თე­მა III. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის და­დე­ბა

ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის და­დე­ბის წე­სი (ოფერ­ტი, აქ­ცეპ­ტი). ქუ­ჩა­ში ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის და­დე­ბის თა­ვი­სე­ბუ­რე­ბა.

თე­მა IV. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ში­ნა­არ­სი

ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის პი­რო­ბე­ბი (არ­სე­ბი­თი, ჩვე­უ­ლებ-რი­ვი, შემ­თხვე­ვი­თი პი­რო­ბე­ბი). ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის სტანდარ­ტუ­ლი პი­რო­ბე­ბი. მე­სა­მე პირ­თა სა­სარ­გებ­ლოდ და­დე­ბუ­ლი ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბე­ბი.

თე­მა V. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბი­დან გას­ვლა

თე­მა VI. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის შეს­რუ­ლე­ბა

თე­მა VII. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის დარ­ღვე­ვა

ზი­ა­ნის ანაზ­ღა­უ­რე­ბის მოთ­ხოვ­ნა ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის დარ­ღვე­ვი­სას. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის                 მი­სა­და­გე­ბა შეც­ვლილი გა­რე­მო­ე­ბე­ბი­სად­მი. უა­რი გრძელ­ვა­დი­ან ვალ­დე­ბულე­ბით                     ურ­თიერ­თო­ბებ­ზე. მო­ვა­ლის მი­ერ ვა­დის გა­და­ცი­ლე­ბა. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის დარ­ღვე­ვა                   ორ­მხრი­ვი ხელშეკ­რუ­ლე­ბის დროს.

თე­მა VIII. მოთ­ხოვ­ნის უზ­უნ­ველ­ყო­ფის და­მა­ტები­თი სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი

პირ­გა­სამ­ტეხ­ლო, ბე, მო­ვა­ლის გა­რან­ტია.

თე­მა IX. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა

ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა მი­სი შეს­რუ­ლე­ბით, ნო­ვა­ცი­ით, დე­პო­ნი­რე­ბით,                                 ურ­თიერთმოთ­ხოვ­ნა­თა გაქ­ვით­ვით, ვა­ლის პა­ტი­ე­ბით. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა, რო­ცა მოვა­ლე და კრე­დი­ტო­რი ერ­თი და იგი­ვე პი­რი აღ­მოჩ­ნდე­ბა. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა   მო­ვალის ან კრე­დი­ტო­რის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის გა­მო. ვალ­დე­ბუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რის ლიკ­ვი­და­ცი­ის გა­მო.

თე­მა X. კრე­დი­ტორ­თა ან მო­ვა­ლე­თა სიმ­რავ­ლე ვალ­დე­ბუ­ლე­ბებ­ში

სო­ლი­და­რუ­ლი კრე­დი­ტო­რე­ბი. სო­ლი­და­რუ­ლი მო­ვალე­ე­ბი.

გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლი ნა­წი­ლი

თე­მა XI. ნას­ყი­დო­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

ნას­ყი­დო­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა და ში­ნა­არ­სი. გამ­ყიდ­ვე­ლი­სა და მყიდ­ვე­ლის უფლებე­ბი და მო­ვა­ლე­ობე­ბი. ნივ­თის შემ­თხვე­ვით და­ღუპ­ვის რის­კის გა­დას­ვლა. ნას­ყი­დო­ბა გადახ­დის გან­ვა­დე­ბით. გა­მოს­ყიდ­ვის უფ­ლე­ბა. ოფ­ცია. უპი­რა­ტე­სი შეს­ყიდ­ვის უფ­ლე­ბა. ნას­ყი­დო­ბა ნივ­თის მო­წო­ნე­ბის პი­რო­ბით.

თე­მა XII. გაც­ვლის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

თე­მა XIII. ჩუ­ქე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

ჩუ­ქე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა. ჩუ­ქე­ბის ხალ­შეკრუ­ლე­ბის და­დე­ბა. სა­ჩუქ­რის და­პი­რე­ბა. შე­წი­რუ­ლო­ბა. ჩუ­ქე­ბის გა­უქ­მე­ბა და გა­ჩუ­ქე­ბუ­ლი ნივ­თის გა­მოთ­ხო­ვა.

თე­მა XIV. ქი­რავ­ნო­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

ქი­რავ­ნო­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა. მხა­რე­თა უფ­ლებე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბა­ნი. ქი­რავ­ნო­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა.

თავი XV. ლიზინგის ხელშეკრულება

თე­მა XVI. იჯა­რის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

იჯა­რის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა და ში­ნა­არ­სი. მი­სი გან­სხვა­ვე­ბა ქი­რავ­ნო­ბის                             ხელ­შეკ­რულე­ბი­სა­გან. მი­წის იჯა­რა ინ­ვენ­ტარ­თან ერ­თად. იჯა­რის ხელ­შეკრუ­ლე­ბის მოშ­ლა.

თე­მა XVII. სა­სოფ­ლო-სა­მე­ურ­ნეო მი­წის იჯა­რის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

ცნე­ბა და ში­ნა­არ­სი. მხა­რე­თა უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვალე­ო­ბე­ბი. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა.

თე­მა XVII. სეს­ხის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

სეს­ხის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა. სეს­ხის ზე­პი­რი ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ნამ­დვი­ლო­ბა. პროცენტი სეს­ხი­სათ­ვის. ვა­ლის და­უ­ყოვ­ნებ­ლივ მოთ­ხოვ­ნის უფ­ლე­ბა. სეს­ხის შე­პი­რე­ბა. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა.

თე­მა XVIII. და­ვა­ლე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

და­ვა­ლე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა. მხა­რე­თა უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი. და­ვა­ლე­ბის გა­დან­დო­ბა მე­სა­მე პი­რი­სათ­ვის. და­ვა­ლე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის შეწ­ყვე­ტა. მარ­წმუ­ნებ­ლი­სა და რწმუ­ნე­ბუ­ლის გარ­დაც­ვა­ლე­ბის შე­დე­გე­ბი.

თე­მა XIX. სა­კუთ­რე­ბის მინ­დო­ბა

სა­კუთ­რე­ბის მინ­დო­ბის ცნე­ბა. მინ­დო­ბი­ლი მე­სა­კუთ­რის უფ­ლე­ბა-მო­ვა­ლე­ო­ბა­ნი. მინდობი­ლი მე­სა­კუთ­რი­სათ­ვის ხარ­ჯე­ბის ანაზ­ღა­უ­რე­ბა. მინ­დო­ბი­ლი მე­სა­კუთ­რის პასუხის­მგებ­ლო­ბა.

თე­მა XX. შუამავლობის ხელშეკრულება

შუამავლობის ხელშეკრულების ცნება და შინაარსი. ექსკლუზიური დავალება. საშუამავლო ხელშეკრულების მოშლა. შუამავლობა ბინის ქირავნობისას. შუამავლობა სესხებისას.

თე­მა XXI. მი­ბა­რე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

მი­ბა­რე­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა და ში­ნა­არ­სი. მხა­რე­თა უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი. გვა­როვ­ნუ­ლი ნივ­თის მი­ბა­რე­ბის თა­ვი­სე­ბუ­რე­ბა­ნი. სას­ტუმ­რო­ში მი­ბა­რე­ბის თა­ვი­სე­ბუ­რებანი.

თე­მა XXII. ერ­თობ­ლი­ვი საქ­მი­ა­ნო­ბის (ამ­ხა­ნა­გო­ბის) ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

ამ­ხა­ნა­გო­ბის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა. ამ­ხა­ნა­გო­ბის მო­ნა­წი­ლე­თა უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი. ამ­ხა­ნაგო­ბის მო­ნა­წი­ლე­თა სო­ლი­და­რუ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა. ამ­ხა­ნა­გო­ბი­დან                 ერთ-ერ­თი მო­ნა­წი­ლის გას­ვლის შე­დე­გე­ბი. ამ­ხა­ნა­გო­ბის შეწ­ყვე­ტის სა­ფუძ­ვლე­ბი და წე­სი.

თე­მა XXIII. სა­მის­დღე­შიო რჩე­ნის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბა

სა­მის­დღე­შიო რჩე­ნის ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის ცნე­ბა და ში­ნა­არ­სი. მარ­ჩე­ნა­ლი­სათ­ვის გადაცემული ქო­ნე­ბის გას­ხვი­სე­ბის და­უშ­ვებ­ლო­ბა. ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბის შეწ­ყვეტა. მარ­ჩე­ნა­ლის გარდაცვა­ლე­ბის შე­დე­გე­ბი.

სა­ო­ჯა­ხო სა­მარ­თა­ლი

თე­მა I. ქორ­წი­ნე­ბის წე­სი და პი­რო­ბე­ბი

ქორ­წი­ნე­ბის ცნე­ბა. და­ქორ­წი­ნე­ბის პი­რო­ბე­ბი. დაქორ­წი­ნე­ბის გა­ფორ­მე­ბა. ქორ­წი­ნე­ბის დამაბ­რკო­ლე­ბე­ლი გა­რე­მო­ე­ბე­ბი. ხელ­მე­ო­რედ და­ქორ­წი­ნე­ბის წე­სი.

თე­მა II. ქორ­წი­ნე­ბის შეწ­ყვე­ტა

ქორ­წი­ნე­ბის შეწ­ყვე­ტის სა­ფუძ­ვლე­ბი. გან­ქორ­წი­ნე­ბის და­უშ­ვებ­ლო­ბა. გან­ქორ­წი­ნე­ბის წესი. ქორ­წი­ნე­ბის აღ­დგე­ნა გარ­დაც­ვლი­ლად გა­მოც­ხა­დე­ბუ­ლი მე­უღ­ლის დაბ­რუ­ნე­ბი­სას. მსჯავ­რდა­დე­ბულ მე­უღ­ლეს­თან გან­ქორ­წი­ნე­ბის წე­სი.

თე­მა III. ქორ­წი­ნე­ბის ბა­თი­ლო­ბა

ქორ­წი­ნე­ბის ბა­თი­ლო­ბის სა­ფუძ­ვე­ლი. ქორ­წი­ნე­ბის ბა­თი­ლო­ბის მო­მენ­ტი.

თე­მა IV. მე­უღ­ლე­თა უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი

მე­უღ­ლე­თა პი­რა­დი უფ­ლე­ბე­ბი. კა­ნო­ნით დად­გე­ნი­ლი ქო­ნებ­რი­ვი უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი. მე­უღ­ლეთა სა­ხელ­შეკ­რუ­ლე­ბო ქო­ნებ­რი­ვი ურ­თი­ერ­თო­ბე­ბი. მე­უღ­ლე­თა                                     ურ­თი­ერთრჩე­ნის მო­ვა­ლე­ო­ბა.

თე­მა V. შვი­ლე­ბა

შვი­ლე­ბის ცნე­ბა. შვი­ლად აყ­ვა­ნის შე­სა­ხებ გა­დაწ­ყვე­ტი­ლე­ბის რე­გის­ტრა­ცია. მშვილებელი. შვი­ლად აყ­ვა­ნა მე­უღ­ლე­ე­ბის მი­ერ. მშობ­ლე­ბის თან­ხმო­ბა გაშვი­ლე­ბი­სას. მე­ურ­ვე­ო­ბა­ში მყო­ფი ბავ­შვის შვი­ლე­ბა. ათი წლის ასაკს მიღ­წე­უ­ლი ბავ­შვის შვი­ლე­ბა. ნაშ­ვილე­ბის ურთიერ­თო­ბა­ნი ღვიძლ მშობ­ლებ­თან. შვი­ლად აყ­ვა­ნის გა­უქ­მე­ბა და მი­სი  შე­დე­გე­ბი. შვი­ლად აყ­ვა­ნის ბა­თი­ლად ცნო­ბის სა­ფუძ­ვე­ლე­ბი.

თე­მა VI. მე­ურ­ვე­ო­ბა და მზრუნ­ვე­ლო­ბა

მე­ურ­ვე­ო­ბი­სა და მზრუნ­ვე­ლო­ბის ცნე­ბა. მე­ურ­ვე­ო­ბა, მზრუნ­ვე­ლო­ბა. მე­ურ­ვე­ო­ბი­სა და მზრუნ­ვე­ლო­ბის ორ­განო­ე­ბი. მე­ურ­ვე­ო­ბი­სა და მზრუნ­ვე­ლო­ბის და­წე­სე­ბა. მე­ურ­ვის ან მზრუნ­ვე­ლის და­ნიშ­ვნის წე­სი. მე­ურ­ვის და მზრუნ­ვე­ლის უფ­ლე­ბე­ბი. მე­ურ­ვი­სა და მზრუნველის მო­ვა­ლე­ო­ბა­ნი. მე­ურ­ვი­სა და მზრუნ­ვე­ლის უფ­ლება­მო­სი­ლე­ბა­, შეზ­ღუდ­ვა. მეურ­ვი­სა და მზრუნ­ვე­ლის გა­თა­ვი­სუფ­ლე­ბა მა­თი მო­ვა­ლე­ო­ბი­სა­გან. მე­ურ­ვე­ო­ბის შეწ­ყვე­ტის სა­ფუძ­ვლე­ბი.

მემ­კვიდ­რე­ო­ბითი სა­მარ­თა­ლი

თე­მა I. ზო­გა­დი დე­ბუ­ლე­ბა­ნი

მემ­კვიდ­რე­ო­ბის ცნე­ბა. მამ­კვიდ­რე­ბე­ლი. მემ­კვიდ­რე­ე­ბი. თა­ნა­მემ­კვიდ­რე­ე­ბი. უღირ­სი მემ­კვიდ­რე. სამ­კვიდ­რო (სამ­კვიდ­რო ქო­ნე­ბა). სამ­კვიდ­როს გახ­სნა. სამ­კვიდ­როს გახ­სნა კომლში.

თე­მა II. მემ­კვიდ­რე­ო­ბა კა­ნო­ნით

კა­ნო­ნით მემ­კვიდ­რე­ე­ბი. კა­ნო­ნით მემ­კვიდ­რე­თა რი­გითო­ბა. არაშ­რო­მი­სუ­ნა­რი­ან პირ­თა უფ­ლე­ბე­ბი მემ­კვიდ­რე­ო­ბი­სას. მემ­კვიდ­რე­ო­ბის უფ­ლე­ბე­ბის ჩა­მორ­თმე­ვა ცოც­ხლად დარჩენი­ლი მე­უღ­ლი­სათ­ვის. უმ­კვიდ­რო ქო­ნე­ბის გა­დას­ვლა ხა­ზი­ნა­ზე.

თე­მა III. მემ­კვიდ­რე­ო­ბა ან­დერ­ძით

ან­დერ­ძის ცნე­ბა. ერ­თობ­ლი­ვი ან­დერ­ძი. წი­ლის გან­საზ­ღვრა მო­ან­დერ­ძის მი­ერ. ანდერძით მემ­კვიდ­რე­ო­ბის უფ­ლე­ბის ჩა­მორ­თმე­ვა.

თე­მა IV. ან­დერ­ძის ფორ­მა

სა­ნო­ტა­რო ფორ­მა. ში­ნა­უ­რუ­ლი ან­დერ­ძი. და­ხუ­რული ან­დერ­ძი.

თე­მა V. მემ­კვიდ­რის მემ­კვიდ­რის და­ნიშ­ვნა

თე­მა VI. სა­ვალ­დე­ბუ­ლო წი­ლი

სა­ვალ­დე­ბუ­ლო წი­ლის ცნე­ბა. სა­ვალ­დე­ბუ­ლო წი­ლის გან­საზ­ღვრა. უა­რი სა­ვალ­დე­ბუ­ლო წი­ლის მი­ღე­ბა­ზე. სა­ვალ­დე­ბუ­ლო წი­ლის მი­ღე­ბის უფ­ლე­ბის ჩამორ­თმე­ვა.

თე­მა VII. სა­ან­დერ­ძო და­ნა­კის­რი (ლე­გა­ტი)

ლე­გა­ტის ცნე­ბა. სა­ან­დერ­ძო და­ნა­კის­რის სა­გა­ნი. სა­ან­დერ­ძო და­ნა­კის­რის შეს­რუ­ლე­ბის ფარ­გლე­ბი და ვა­და. სა­ან­დე­რძო და­ნა­კის­რი სა­ვალ­დე­ბუ­ლო წი­ლის მი­ღე­ბი­სას. უა­რი საანდერ­ძო და­ნა­კის­რის მი­ღე­ბა­ზე. სა­ან­დერ­ძო და­ნა­კის­რი სა­ერ­თო სა­სარ­გებ­ლო მიზ­ნით.

თე­მა VIII. ან­დერ­ძის შეც­ვლა ან მოშ­ლა

ან­დერ­ძის შეც­ვლის სა­შუ­ა­ლე­ბე­ბი. ან­დერ­ძის ძა­ლადა­კარ­გუ­ლად გა­მოც­ხა­დე­ბის საფუძვლე­ბი.

თე­მა IX. ან­დერ­ძის აღ­სრუ­ლე­ბა

თე­მა X. სამ­კვიდ­როს მი­ღე­ბა და უა­რი მის მიღე­ბა­ზე

სამ­კვიდ­როს მი­ღე­ბა. სამ­კვიდ­როს მი­ღე­ბის ვა­და და ვა­დის გაგ­რძე­ლე­ბა. სამ­კვიდ­როს განკარ­გვის და­უშ­ვებლო­ბა. მემ­კვიდ­რე­ო­ბი­თი ტრან­სმი­სია. უა­რის თქმა სამ­კვიდ­როს მი­ღე­ბა­ზე.

თე­მა XI. სამ­კვიდ­როს გა­ყო­ფა

სამ­კვიდ­როს გა­ყო­ფის წე­სის გან­საზ­ღვრა მო­ან­დერძის მი­ერ. სა­ჩუქ­რის ჩათ­ვლა მოანდერძის წილ­ში. სა­სოფ­ლო-სა­მე­ურ­ნეო მი­წის გა­ყო­ფა მემ­კვიდ­რე­ებს შო­რის. საადგილმამუ­ლო მე­ურ­ნე­ო­ბის გა­დას­ვლა მემ­კვიდ­რე­ო­ბით. ჩა­სა­ხუ­ლი მემ­კვიდ­რის უფ­ლე­ბა სამ­კვიდ­როს გა­ყო­ფი­სას. წი­ლის მი­ღე­ბის უზ­რუნ­ველ­ყო­ფის ვალ­დებუ­ლე­ბა. წი­ლის განკარგვის უფ­ლე­ბა. წი­ლის გა­თა­ნაბ­რე­ბა. მემ­კვიდ­რის გა­მო­უც­ხა­დებ­ლო­ბის შე­დე­გე­ბი. უპი­რა­ტე­სი მემ­კვიდრე­ო­ბის უფ­ლე­ბა.

თე­მა XII. კრე­დი­ტო­რე­ბის დაკ­მა­ყო­ფი­ლე­ბა მემ­კვიდ­რე­თა მი­ერ

თე­მა XIII. სამ­კვიდ­როს დაც­ვა

თე­მა XIV. სამ­კვიდ­რო მოწ­მო­ბა

სა­მე­წარ­მეო სა­მარ­თა­ლი

ზოგადი ნაწილი

თე­მა I. სა­მე­წარ­მეო (კო­მერ­ცი­უ­ლი) საქ­მი­ა­ნობის ცნე­ბა

სა­მე­წარ­მეო (კო­მერ­ცი­უ­ლი) საქ­მი­ა­ნო­ბის მარ­თლზო­მი­ე­რე­ბა, არა­ერ­თჯე­რა­დო­ბა, მო­გე­ბის მი­ზა­ნი, და­-მო­უ­კი­დებ­ლო­ბა და ორ­გა­ნი­ზე­ბუ­ლო­ბა. არა­სა­მე­წარ­მეო (არა­კო­მერ­ცი­უ­ლი) საქმი­ა­ნო­ბა. თა­ვი­სუ­ფა­ლი პრო­ფე­სი­ე­ბის ცნე­ბა.

თე­მა II. სა­წარ­მო­თა ორ­გა­ნი­ზა­ცი­ულ-სა­მარ­თლებ­რი­ვი ფორ­მე­ბი

სა­წარ­მოს ცნე­ბა. ინ­დი­ვი­დუ­ა­ლუ­რი სა­წარ­მო. სო­ლი­და­რუ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის საზოგა­დო­ე­ბა (სპს). კო­მან­დი­ტუ­რი სა­ზო­გა­დო­ე­ბა (კს). შეზ­ღუ­დუ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის საზო­გა­დო­ე­ბა (შპს). სა­აქ­ციო სა­ზოგა­დო­ე­ბა (სს). კო­ო­პე­რა­ტი­ვი. პარ­ტნი­ო­რის ცნე­ბა. ფიზიკუ­რი პი­რი, იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რი და სა­ხელ­მწი­ფო, რო­გორც პარ­ტნი­ო­რე­ბი. რეგისტრაცი­ის ცნე­ბა და მნიშ­ვნე­ლო­ბა. იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რის ცნე­ბა. იუ­რი­დი­უ­ლი პი­რის ზო­გა­დი უფლე­ბა­უ­ნა­რი­ა­ნო­ბა.

თე­მა III. საწარმოს და­ფუძ­ნე­ბა. რე­გის­ტრა­ცი­ის პი­რო­ბე­ბი

სა­მე­წარ­მეო რე­ეს­ტრის ცნე­ბა და მნიშ­ვნე­ლო­ბა. სა­წარ­მო­თა რე­გის­ტრა­ცი­ის მოთ­ხოვ­ნის უფ­ლე­ბის მქო­ნე პი­რე­ბი. რე­გის­ტრა­ცი­ი­სათ­ვის სა­ვალ­დე­ბუ­ლო ფაქ­ტე­ბი. რე­გის­ტრა­ცი­ის გაუქ­მე­ბა. რე­გის­ტრა­ცი­ის სის­წო­რის პრე­ზუმ­ფცია. რე­გის­ტრა­ცი­ის გან­ხორ­ცი­ელე­ბის პრეზუმ­ფცია.

თე­მა IV. სა­წარ­მო­თა პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა

პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის ცნე­ბა. პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის პირო­ბე­ბი. კრე­დი­ტო­რის ცნე­ბა. მე­სა­მე პირის ცნე­ბა. შე­სა­ტა­ნის ცნე­ბა. ფუ­ლა­დი და არა­ფუ­ლა­დი შე­სა­ტა­ნე­ბი. შე­სა­ტა­ნის შე­ტა­ნის წესი. შე­სა­ტა­ნის შემ­ცი­რე­ბა სა­წეს­დე­ბო კა­პი­ტა­ლის შემ­ცი­რე­ბით. პარ­ტნი­ორ­თა თა­ნას­წო­რუფლე­ბი­ა­ნო­ბის პრინ­ცი­პები.

თე­მა V. ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბა და წარ­მო­მად­გენ­ლო­ბა

სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბის უფ­ლე­ბის მქო­ნე პი­რე­ბი. სა­ერ­თო კრე­ბა. ხელმძღვანელო­ბი­თი საქ­მი­ანო­ბა. სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბის უფ­ლე­ბა­მო­სი­ლე­ბა­თა შეზ­ღუდ­ვა. სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნე­ლობის სა­გა­რეო ურ­თი­ერ­თო­ბა. კონ­კუ­რენ­ცი­ის აკრძალ­ვა. საზო­გა­დო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნელ­თა ვალ­დე­ბუ­ლე­ბა. მტკიცე­ბის ტვირ­თი. იმ­პე­რატიული ნორ­მა რეგ­რე­სუ­ლი ანაზ­ღა­უ­რე­ბის მოთ­ხოვ­ნის შე­სა­ხებ. სა­წეს­დე­ბო კა­პიტა­ლის შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბის უზრუნ­ველ­ყო­ფა. სა­კონ­სულ­ტა­ციო საბ­ჭო.

თე­მა VI. ხან­გრძლი­ვო­ბა. რე­ორ­გა­ნი­ზა­ცია. ლიკ­ვი­და­ცია  

ხან­გრძლი­ვო­ბა. სპს-ის, კს-ის, შპს-ის, სს-ისა და კო­ო­პე­რა­ტი­ვის ლიკ­ვი­და­ცია. საზოგადოე­ბის ლიკ­ვი­და­ცია სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ქო­ნე­ბის გა­ნა­წი­ლე­ბის წე­სი. სა­ზო­გა­დო­ე­ბის რე­ორ­გა­ნი­ზა­ცია, სა­წარ­მო­თა შერ­წყმა, გა­ყო­ფა ნა­ტუ­რით.

თე­მა VII. ხან­დაზ­მუ­ლო­ბა. გა­სა­ჩივ­რე­ბის ვა­დე­ბი

ხან­დაზ­მუ­ლო­ბის ცნე­ბა. პრე­ტენ­ზი­ის ცნე­ბა.

თე­მა VIII. ფი­ლი­ა­ლე­ბი

ფი­ლი­ა­ლის ცნე­ბა. ფი­ლი­ა­ლის რე­გის­ტრა­ცია. საზ­ღვარ­გა­რე­თის სა­წარ­მო­თა ფი­ლი­ა­ლის რე­გის­ტრა­ცია.

კერ­ძო ნა­წი­ლი

თე­მა IX. სო­ლი­და­რუ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის სა­ზო­გა­დო­ე­ბა

ცნე­ბა. პარ­ტნი­ორ­თა კრე­ბა. სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბა. პარ­ტნი­ო­რის კონ­ტრო­ლის უფ­ლე­ბა. ლიკვი­და­ცი­ის სა­ფუძ­ვლე­ბი. წი­ლი კა­პი­ტა­ლის გას­ხვი­სე­ბა. პარ­ტნი­ო­რის გარ­დაც­ვა­ლე­ბა.

თე­მა X. კო­მან­დი­ტუ­რი სა­ზო­გა­დო­ე­ბა

ცნე­ბა. კონ­კუ­რენ­ცი­ის აკ­რძალ­ვა. კო­მან­დი­ტის კონ­ტრო­ლის უფ­ლე­ბა. სა­ზო­გა­დო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბა. მო­გე­ბა და ზა­რა­ლი. კო­მან­დი­ტის პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბა. კო­მან­დი­ტის წი­ლის გას­ხვი­სე­ბა ან მემ­კვიდ­რე­ო­ბით გა­და­ცე­მა.

თე­მა XI. შეზ­ღუ­დუ­ლი პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბის სა­ზოგა­დო­ე­ბა

ცნე­ბა. შპს-ის გან­სხვა­ვე­ბა სს-გან. სა­წეს­დე­ბო კა­პიტა­ლი. პარ­ტნი­ო­რის უფ­ლე­ბა-მო­ვა­ლე­ო­ბა­ნი. წი­ლის გას­ხვი­სე­ბა. წი­ლის ცნე­ბა. წი­ლის გას­ხვი­სე­ბას გა­თანაბ­რე­ბუ­ლი გა­რი­გე­ბა­ნი. და­მა­ტე­ბი­თი შე­ნა­ტა­ნე­ბის გა­დახ­და.

პარ­ტნი­ორ­თა კრე­ბის მოწ­ვე­ვა. კონ­ტრო­ლი სა­ზო­გადო­ე­ბის ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბა­ზე. კრებაზე გა­დაწ­ყვეტი­ლე­ბის მი­ღე­ბის პრო­ცე­დუ­რა.

თე­მა XII. სა­აქ­ციო სა­ზო­გა­დო­ე­ბა.

ცნე­ბა. სა­ზო­გა­დო­ე­ბის წიგ­ნი. აქ­ცი­ა­თა ფორ­მე­ბი. აქ­ცი­ის ცნე­ბა და აქ­ცი­ა­თა სა­ხე­ე­ბი. ჩვეულებ­რი­ვი და პრი­ვი­ლე­გი­რე­ბუ­ლი აქ­ცი­ე­ბი. აქ­ცი­ის ნო­მი­ნა­ლუ­რი ღი­რე­ბუ­ლე­ბა. აქციების გას­ხვი­სე­ბის წე­სი. ფა­სი­ა­ნი ქა­ღალ­დე­ბის კა­პი­ტა­ლის სხვა ფორ­მე­ბი.

აქ­ცი­ო­ნერ­თა უფ­ლე­ბე­ბი და მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბი. სა­ერ­თო კრე­ბა და მისი კომ­პე­ტენ­ცია. სამეთვალ­ყუ­რეო საბ­ჭო და მი­სი კომ­პე­ტენ­ცია. დი­რექ­ტო­რე­ბი.

წლი­უ­რი ან­გა­რი­ში და მო­გე­ბის გა­მო­ყე­ნე­ბა. ქო­ნე­ბის მოვ­ლის ვალ­დე­ბუ­ლე­ბა. რე­ვი­ზია. კა­პი­ტა­ლის შე­ძე­ნის ღო­ნის­ძი­ე­ბე­ბი.

თე­მა XIII. კო­ო­პე­რა­ტი­ვი

ცნე­ბა. პაი. კო­ო­პე­რა­ტივ­ში გა­წევ­რი­ა­ნე­ბა. წევ­რის გას­ვლა კო­ო­პე­რა­ტი­ვი­დან. სა­ერ­თო კრება. წარ­მო­მადგე­ნელ­თა კრე­ბა. სა­მეთ­ვალ­ყუ­რეო საბ­ჭო. გამ­გე­ო­ბა. დი­რექ­ტო­რე­ბი.

 

ლ ი ტ ე რ ა ტ უ რ ა:

საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი, 1997 წ.;

საქართველოს კანონი „მეწარმეთა შესახებ“, 1994 წ.

სამოქალაქო სამართლის პროცესი

თე­მა I. სასამართლო

სამართალწარმოების ძირითადი დებულებები. უწყებრივი ქვემდებარეობა. განსჯადობა. სასამართლოს შემადგენლობა. აცილება. პროცესის ხარჯები. საპროცესო უზრუნველყოფა. საპროცესო ვადები. სასამართლო შეტყობინება და დაბარება.

თე­მა II. მხარეები

მხარეთა საპროცესო უფლებაუნარიანობა და ქმედუნარიანობა. საპროცესო თანამონაწილეობა. მესამე პირები. წარმომადგენლობა სასამართლოში.

თე­მა III. სასამართლო მტკიცებულებები

მტკიცებულებათა შეგროვება და შეფასება. მტკიცებულებათა უზრუნველყოფა. ადგილზე დათვალიერება. მხარეთა ახსნა-განმარტებები. წერილობითი მტკიცე-ბულება. მოწმეთა ჩვენება. ნივთიერი მტკიცებულება. ექსპერტის დასკვნა.

­თე­მა IV. სასარჩელო წარმოება

საქმეების განხილვა I ინსტანციით. შეგებებული სარჩელი. სარჩელის უზრუნველყოფა. საქმის მომზადება მთავარ სხდომაზე განსახილველად. სასამართლოს მთავარი სხდომა. დაუსწრებელი გადაწყვეტილება. სასამართლო გადაწყვეტილება. სასამართლო გადაწყვეტილების კანონიერი ძალა. გადაწყვეტილების დაუყოვნებლივ აღსრულება. საქმის წარმოების დამთავრება გადაწყვეტილების გამოტანის გარეშე. საქმის წარმოების შეჩერება. სასამართლო განჩინება. სასამართლო ოქმი.

თე­მა V. გამარტივებული წარმოება

თამასუქისა და ჩეკის თაობაზე აღძრული სარჩელების განხილვა. დავალიანების გადახდევინების შესახებ საქმის განხილვის გამარტივებული წესი. ლიზინგის საგნის გამცემის მფლობელობაში ლიზინგის საგნის დაბრუნების თაობაზე საქმის განხილვის გამარტივებული წესი.

თემა VI. უდავო წარმოება

ზოგადი დებულებები. იურიდიული მნიშვნელობის მქონე ფაქტების დადგენა. მოქალაქის უგზო-უკვლოდ დაკარგულად აღიარება და მოქალაქის გარდაცვლილად გამოცხადება. მოქალაქის შეზღუდულ ქმედუნარიანად და ქმედუუნაროდ აღიარება. დაკარგულ ან განადგურებულ საწარმდგენლო ფასიან ქაღალდსა და საორდენო ფასიან ქაღალდზე უფლების აღდგენა (გამოწვევითი წარმოება). ქონების უპატრონოდ ცნობა. შვილად აყვანა.

თემა VII. საოჯახო, ადმინისტრაციული, სახელმწიფო-სამართლებრივი ურთიერთობიდან წარმოშობილი და რეკეტული ქონების ჩამორთმევასა და სახელმწიფოსათვის გადაცემასთან დაკავშირებული საქმეების განხილვის თავისებურებები

საოჯახო საქმეთა განხილვის თავისებურებანი. წარმოება რეკეტული ან ქურდული სამყაროს წევრის ქონების ჩამორთმევასა და სახელმწიფისათვის გადაცემასთან დაკავშირებით.

თემა VIII. სასამართლო გადაწყვეტილებათა გასაჩივრება

აპელაციის დასაშვებობა. საქმის წარმოება სააპელაციო სასამართლოში. სააპელაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება. კასაციის დასაშვებობა. საქმის წარმოება საკასაციო სასამართლოში. საკასაციო სასამართლოს გადაწყვეტილება. კერძო საჩივრის დასაშვებობა და განხილვის წესი.

თემა IX. საქმის წარმოების განახლება

განცხადება საქმის წარმოების განახლების შესახებ და მისი განხილვის წესი. გარდამავალი დებულებები.

ლ ი ტ ე რ ა ტ უ რ ა:

საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი.        

ნოტარიატი

1. ნოტარიატის წარმოშობის ისტორია. ნოტარიატის სისტემები თანამედროვე მსოფლიოში.

2. ლათინური ნოტარიატის საერთაშორისო კავშირი.

3. მმართველობა და თვითმმართველობა ნოტარიატის სისტემაში.

4. ნოტარიატის კომპეტენცია და მისი ადგილი სამოქალაქო ბრუნვაში.

5. სანოტარო მოქმედება და მისი შესრულების ძირითადი მოთხოვნები (ვადები, შესრულების გადადე-ბა, შეჩერება, უარი სანოტარო მოქმედების შესრულებაზე).

6. გარიგების დამოწმების ზოგადი წესი, პირობები და შედეგები.

7. კანონით უფლებამოსილ თანამდებობის პირთა მიერ შესრულებული სანოტარო მოქმედებები. მათი შესრულების ფარგლები და სპეციფიკა.

8. საზღვაო პროტესტი.

9. სანოტარო საქმიანობის განხორციელებაზე ზედამხედველობა და კონტროლი. ნოტარიუსის ქონებრივი პასუხისმგებლობა და სამსახურებრივი დაზღვევა.

10. მინდობის, დავალების და რწმუნების დადასტურების თავისებურებანი (მათი მოქმედების ვადა. მოქმედების შეწყვეტის საფუძვლები. გადანდობის უფლება).

11. ნოტარიუსის შემოსავლის დაბეგვრის წესი.

12. სანოტარო მოქმედებები, რომლებსაც ასრულებენ ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებისა და საკონსულო დაწესებულებების თანამდებობის პირები.

13. თანამდებობის პირების მიერ იმ ანდერძებისა და რწმუნებულებების დადასტურება, რომლებიც უთანაბრდება სანოტარო წესით დადასტურებულ დოკუმენტებს.

14. სამკვიდროს გახსნა საზღვარგარეთ და მათთან დაკავშირებული სანოტარო მოქმედებების შესრულების წესი და პირობები.

15. დოკუმენტის ასლისა და დოკუმენტიდან ამონაწერის დადასტურების წესი. დუბლიკატი.

16. დოკუმენტზე ხელმოწერის ნამდვილობის დადასტურების წესი.

17. მოქალაქის ცოცხლად ყოფნის ფაქტის სანოტარო წესით დადასტურება.

18. მოქალაქის განსაზღვრულ ადგილას ყოფნის ფაქტის სანოტარო წესით დადასტურება.

19. მოქალაქის ფოტოსურათზე გამოსახულ პირთან იგივეობის სანოტარო წესით დადასტურება.

20. მოქალაქეთა, დაწესებულებათა და ორგანიზაციათა განცხადებების მიღების წესი, დოკუმენტთა შესანახად მიღება.

21. ფულისა და ფასიანი ქაღალდების დეპოზიტში მიღება.

22. სააღსრულებო ფურცლის გაცემა.

23. ქონების წილზე საკუთრების მოწმობის, მეუღლეთა საერთო ქონებაში წილზე საკუთრების მოწმობის გაცემა.

24. საზღვარგარეთ სამოქმედოდ გაცემულ დოკუმენტთა სანოტარო წესით დამოწმების წესი და თავისებურებანი „ლეგალიზაცია, აპოსტილი“.

25. საქართველოს მოქალაქეთა, უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა უფლება მემკვიდრეობასა და საკუთრებაზე.

26. არასამეწარმეო იურიდიულ პირთა დაფუძნების და რეორგანიზაციისათვის საჭირო დოკუმენტთა დამოწმების წესი და პირობები.

27. სამეწარმეო იურიდიულ პირთა დაფუძნების და რეორგანიზაციისათვის საჭირო დოკუმენტთა დამოწმების წესი და პირობები.

28. საქორწინო ხელშეკრულება, მისი დამოწმების წესი.

29. წილის განკარგვის დადასტურების წესი და პირობები კომერციულ საზოგადოებებში.

ლ ი ტ ე რ ა ტ უ რ ა:

საქართველოს კანონი „ნოტარიატის შესახებ.“;

საქართველოს კანონი „სანოტარო მოქმედებათა შესრულებისათვის საზღაურის შესახებ.“;

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2005 წლის 22 დეკემბრის №2359 ბრძანება „სანოტარო მოქმედებათა შესრულების წესის შესახებ ინსტრუქციის დამტ-კიცების თაობაზე“.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული სამართალი

თე­მა I. ადმინისტრაციულ ორგანოთა საქმიანობის ზოგადი დებულებები

ადმინისტრაციული ორგანოების ურთიერთდახმარების ვალდებულება, სამართლებრივი დახმარების პირობა და ფარგლები, უარის თქმა სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენაზე, სამართლებრივ დახმარებაზე გაწეული ხარჯების ანაზღაურება, დოკუმენტის ოფიციალური დამოწმების უფლება, საზოგადოებრივი ექსპერტი, საზოგადოებრივი ექსპერტის მიერ დასკვნის წარდგენა, საექსპერტო დასკვნის იურიდიული ძალა, საზოგადოებრივი ექსპერტის მოვალეობის შეწყვეტა.

თე­მა II. ინფორმაციის თავისუფლება

პირადი საიდუმლოება, კომერციული საიდუმლოება, პროფესიული საიდუმლოება, სახელმწიფო საიდუმლოება, საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა, საჯარო ინფორმაციის გასაიდუმლოების ვადა, საჯარო რეესტრი, ინფორმაცია, რომლის გასაიდუმლოება დაუშვებელია, პერსონალური მონაცემების საიდუმლოება, მონაცემებში შესწორების შეტანა ან მათი განადგურება, მონაცემებში შესწორების შეტანა ან მათი განადგურება.

თე­მა III. ადმინისტრაციული ორგანოსათვის მიმართვის უფლება

თე­მა IV. საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნა, გაცემა და გაცემაზე უარი

საჯარო ინფორმაციის მოთხოვნა, პერსონალური ინფორმაციის ხელმისაწვდომობა, საჯარო ინფორმაციის გაცემა, საჯარო ინფორმაციის გაცემაზე უარის თქმა.

თე­მა V. ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების სახეები

ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ფორმა, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის რეკვიზიტები, ნორმატიული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის რეკვიზიტები.

თე­მა VI. ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გასაჩივრება

ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გასაჩივრების უფლება, ადმინიტრაციული საჩივრის განმხილველი უფლებამოსილი ადმინისტრაციული ორგანო, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გასაჩივრების ვადა, ადმინისტრაციული საჩივრის შინაარსი, ადმინისტრაციული საჩივრის მიღებაზე ან განხილვაზე უარის თქმა, ადმინისტრაციული საჩივრის განხილვის ვადა.

თე­მა VII. ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მოქმედების შეჩერება

ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მოქმედების შეჩერება ადმინისტრაციული საჩივრის წარდგენისას.

ლ ი ტ ე რ ა ტ უ რ ა:

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი.

საქართველოს იუსტიციის მინისტრის 2006 წლის 19 ივნისის ბრძანება №597-სსმIII, №82, 20.06.2006წ.; მუხ. 1102

კრებსითი — სრული ვერსია